Saturday, 14 February 2015

ജനകീയ ജനാധിപത്യ വിപ്ളവം 




ജനകീയ ജനാധിപത്യ വിപ്ളവം എന്നത് ഇന്‍ഡ്യയിലെ  കമ്മ്യൂണിസ്റ്റു പാര്‍ട്ടി അര നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ക്ക് മുന്നെ ആവിഷ്കരിച്ച നയപരിപാടി ആയിരുന്നു. സായുധ വിപ്ളവം ഇന്‍ഡ്യന്‍ സാഹചര്യങ്ങള്‍ക്ക് യോജിക്കില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവില്‍ നിന്നാണതുണ്ടായതും.   പക്ഷെ അത് നേടി എടുക്കാന്‍ ഇന്നു വരെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുപാര്‍ട്ടിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അതിനു പകരം ​നിസാര കാര്യങ്ങളില്‍ വാശിപിടിച്ച് പല കക്ഷണങ്ങളായി  തല്ലിപ്പിരിഞ്ഞ് ഇപ്പോള്‍ ഏറ്റവും ശോഷിച്ച അവസ്ഥയില്‍ ഇന്‍ഡ്യന്‍ കമ്മ്യൂണിസം എത്തി നില്‍ക്കുന്നു. എന്നിട്ടും ധാര്‍ഷ്ട്യത്തിനു യാതൊരു കുറവുമില്ല. പൊതു വേദികളില്‍ പരസ്യമായി വിഴുപ്പലക്കി അവര്‍ സായൂജ്യമടയുന്നു.

മൂന്നു സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ അധികാരം ലഭിച്ചപ്പോള്‍ അത് നിലനിറുത്താനുള്ള അടവുനയങ്ങളില്‍ മാത്രമായി  കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുപാര്‍ട്ടികളുടെ ശ്രദ്ധ. അതിനു വേണ്ടി കൂട്ടുകൂടാന്‍ പാടില്ലാത്ത പാര്‍ട്ടികളുമായി കൂട്ടുകൂടി. കോണ്‍ഗ്രസുമായും ബി ജെ പിയുമായും കമ്യൂണിസ്റ്റുപാര്‍ട്ടികൾ  കൂട്ടുകൂടി. കോണ്‍ഗ്രസിനെ തടഞ്ഞു നിറുത്താന്‍  ആദ്യം ബി ജെ പിയുടെ പൂര്‍വ്വരൂപമായ ജനസംഘവുമായി പരസ്യമായി സഖ്യമുണ്ടാക്കി. പിന്നീട് ബി ജെ പിയെ തടഞ്ഞു നിറുത്താന്‍  കോണ്‍ഗ്രസുമായും സഖ്യത്തിലേര്‍പ്പെട്ടു. അങ്ങനെ സ്വന്തമായി ഉണ്ടായിരുന്ന അസ്ഥിത്വം കളഞ്ഞു കുളിച്ചു. ബി ജെ പിയെ  തടഞ്ഞു തടഞ്ഞ് അവരിന്ന് ഒറ്റക്കു ഭൂരിപക്ഷം നേടു ന്ന നിലയിലുമായി. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ വഴിയാധാരവും. പോളിറ്റ് ബ്യൂറോ, കേന്ദ്ര കമ്മിറ്റി സംസ്ഥാന കമ്മിറ്റി തുടങ്ങിയ ലുമ്പന്‍ സമിതികളുടെ സമ്മേളനം മുറക്കു നടക്കുന്നുണ്ട്. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ സ്വപ്നം കണ്ട  ജനകീയ ജനാധിപത്യ വിപ്ളവം കോഴിക്കു മുല  വരുന്ന പോലെയും ആയി.

ഇതിപ്പോള്‍ ഓര്‍ക്കാന്‍ കാരണം  കമ്യൂണിസ്റ്റു പാര്‍ട്ടികള്‍ നേടി എടുക്കേണ്ടിയിരുന്ന ജനകീയ ജനാധിപത്യ വിപ്ളവം കഷ്ടിച്ച് രണ്ടു വര്‍ഷം മാത്രം പ്രായമുള്ള ഒരു  രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടി നേടി എടുത്ത പശ്ചാത്തലമാണ്. ബി ജെ പിയേയും കൊണ്‍ഗ്രസിനെയും ഒരുമിച്ച് എതിര്‍ത്തു തോല്‍പ്പിച്ചാണവര്‍ ഡെല്‍ഹിയില്‍ വിജയം നേടിയത്.

ഈ വിജയത്തിന്റെ കാരണങ്ങളൊക്കെ നീട്ടിയും പരത്തിയും പലരും പല വേദികളിലുമെഴുതി വിടുന്നുണ്ട്. ബി ജെ പി ചെയ്ത തെറ്റുകളും കോണ്‍ഗ്രസിനു പറ്റിയ പാളിച്ചകളുമൊക്കെ അവര്‍ ഘോര ഘോരം ഉത്ഘോഷിക്കുന്നുമുണ്ട്. ഞാന്‍ അതിലേക്കൊന്നും കടക്കുന്നില്ല. തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളില്‍  വിജയങ്ങളും പരാജയങ്ങളുമുണ്ടാവുക സ്വാഭാവികമാണ്. കഴിഞ്ഞ തെരഞ്ഞെടുപ്പിനെ അപേക്ഷിച്ച് ഒരു ശതമാനം വോട്ടുകളേ ബി ജെപിക്ക് കുറഞ്ഞിട്ടുള്ളു. കഴിഞ്ഞ 8 മാസത്തെ ബി ജെ പി സര്‍ക്കാരിന്റെയും അവരുടെ നേതാക്കളുടെയും പ്രവര്‍ത്തികള്‍  വച്ചു നോക്കുമ്പോള്‍ ഇത്രയേ കുറഞ്ഞുള്ളു എന്നതാണത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നത്. അതുകൊണ്ട് അവടെ പരാജയം  ഭീമമാണെന്നു പറയാന്‍ പറ്റില്ല. ഇന്‍ഡ്യന്‍ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ  പ്രത്യേകതകൊണ്ട് അവര്‍ക്ക് മൂന്നു സീറ്റുകളില്‍ ഒതുങ്ങേണ്ടി വന്നു എന്നു മാത്രം.

കെജ്രിവാളും ആം ആദ്മി പാര്‍ട്ടിയും നേടിയ വിജയത്തിനു പൊന്‍ തൂവല്‍ ചാര്‍ത്തുന്ന അനേകം ഘടകങ്ങളുണ്ട്. അതിലേറ്റ വും പ്രധാനം ആ പാര്‍ട്ടി 54% വോട്ടുകള്‍  നേടി എന്നതാണ്, ഇന്‍ഡ്യയുടെ ചരിത്രത്തില്‍ ഇത്രയധികം വോട്ടുകള്‍  ഒരു പാര്‍ട്ടി നേടുന്നത്  ആദ്യമാണ്. 50% വോട്ടുകള്‍  നേടി ഏതെങ്കിലും ഒരു പാര്‍ട്ടി ഇന്‍ഡ്യയില്‍ തെരഞ്ഞെടുപ്പു ജയിച്ചതായി എന്റെ  അറിവില്‍ ഇല്ല. വോട്ടു ചെയ്ത ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെയും പിന്തുണ നേടി ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ശരിയായ അര്‍ത്ഥം  ആണു ഡെല്‍ഹിയില്‍ കണ്ടത്. ഇതിനെ ഞാന്‍ ജനകീയ ജനാധിപത്യ വിപ്ളവം എന്നു വിളിക്കുന്നു.  ആം ആദ്മി പാര്‍ട്ടി ടിക്കറ്റില്‍ ജയിച്ച 55 പേരും 50% വോട്ടുകളില്‍ അധികം നേടി എന്നത് ഈ വിജയത്തിന്റെ മാറ്റ് അനേകമടങ്ങ് കൂട്ടുന്നു.

മകന്റെ സ്ഥാനാരോഹണത്തിന്, ഇന്‍ഡ്യന്‍ പ്രധാന മന്ത്രിയെ ക്ഷണിക്കാതെ പാകിസ്താന്‍ പ്രധാനമന്ത്രിയെ ക്ഷണിച്ച് തന്റെ  കൂറ്, ആരോടാണെന്നു തെളിയിച്ച ഒരു താടിവച്ച സത്വം കേജ്‌രിവാളിനും ആം ആദ്മി പാര്‍ട്ടിക്കും പിന്തുണ പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു. അത് ധൈര്യപൂര്‍വ്വം തള്ളിക്കളഞ്ഞതാണ്, ശ്ലാഘനീയമായ മറ്റൊരു ഘടകം. ഇന്‍ഡ്യയില്‍ ഇന്നു വരെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടിയും കാണിക്കാത്ത ചങ്കൂറ്റമാണത്. മദനി എന്ന തീവ്രവാദിയെ കെട്ടി എഴുന്നള്ളിച്ചു നടന്ന പിണറായി വിജയനേപ്പോലുള്ളവരായിരുന്നെങ്കില്‍  ഈ താടിവച്ച സത്വത്തിന്റെ പിന്തുണ രണ്ടു കയ്യും നീട്ടി സ്വീകരിക്കുമായിരുന്നു.

ബി ജെ പിയും കോണ്‍ഗ്രസും ആം ആദ്മി പര്‍ട്ടിയെയും  പ്രത്യേകമായി കെജ്‌രിവാളിനെയും കടന്നാക്രമിച്ച് വ്യക്തിപരമായി അധിക്ഷേപിച്ചു നടന്നപ്പോള്‍ കെജ്‌രിവാള്‍ ജനങ്ങളുടെ പ്രശ്നങ്ങളിലൂന്നി തെരഞ്ഞെടുപ്പു പ്രചരണം  നടത്തി. നരേന്ദ്ര മോദി കെജ്‌രിവാളിനെ എ കെ 47 എന്ന തോക്കിന്റെ ഗണത്തിലാണുള്‍പ്പെടുത്തി ആണ്  ആക്ഷേപിച്ചിരുന്നത്. കിരണ്‍ ബേദി എന്ന ഇറക്കുമതി ചരക്ക് ഒരിക്കലും ഉപയോഗിക്കന്‍ പാടില്ലാത്ത പദങ്ങളുപയോഗിച്ചായിരുന്നു ഈ മനുഷ്യനെ അവഹേളിച്ചത്. അതും പഴയ സഹപ്രവര്‍ത്തകനെന്ന പരിഗണന പോലും നല്‍കാതെ. ബി ജെ പിയെ ഇത്ര കാലവും ചീത്ത പറഞ്ഞു നടന്നിരുന്നതാണാ സ്ത്രീ. അതിലേറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് മോദിയുടെ കയ്യില്‍ ഗുജറാത്ത് കൂട്ടക്കൊലയുടെ കറ ഉണ്ടെന്നായിരുന്നു.  മുഖ്യ മന്ത്രി പദം എന്ന കാരറ്റ് വച്ചു നീട്ടിയപ്പോള്‍  എല്ലാം മറന്ന്  ചടി വന്നു സ്വീകരിച്ചു. ഇതുപോലെയുള്ള രാഷ്ട്രീയ നപുംസകങ്ങളെ ഡെല്‍ഹി വോട്ടര്‍മാര്‍ ഇരുത്തേണ്ടിടത്ത് ഇരുത്തി. കെജ്‌രിവാള്‍ രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടി രൂപീകരിച്ചപ്പോള്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ പുലഭ്യം  പറഞ്ഞത്  ബേദി ആയിരുന്നു എന്നു കൂടെ ഓര്‍ക്കുക. ഇത്രയൊക്കെ അധിക്ഷേപിച്ചിട്ടും കെജ്‌രിവാള്‍  ഈ സ്ത്രീയേ മൂത്ത സഹോദരി എന്നാണഭിസംബോധന ചെയ്തതെന്നോര്‍ക്കുക. മാനുഷിക മൂല്യങ്ങള്‍ അതി വേഗം നഷ്ടപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന  ഈ ആസുര കാലത്ത് അതിന്റെ തരികള്‍  ഇനിയും അവശേഷിക്കുന്നു എന്ന് പൊതു ജനത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്താന്‍ ഈ പെരുമാറ്റത്തിനു സാധിച്ചു. എതിരാളികളെ പരനാറി എന്നു വിളിക്കുകയും അതിനെ ഇപ്പോഴും ന്യായീകരിക്കുകയും, ഇതിലും നാറിയ പേരായിരുന്നു വിളിക്കേണ്ടിയിരുന്നതെന്നും പറഞ്ഞ്  നടക്കുന്ന ഭീകര ജീവികളുള്ള നാട്ടില്‍  ഇതൊക്കെ കാതിനു കുളിര്‍മ്മ നല്‍കുന്ന ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തലുകളാണെന്ന് നിസംശയം പറയാം.

ഈ വിജയത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധന ഘടകം എന്നു ഞാന്‍ വിശേഷിപ്പിക്കുക യുവജങ്ങളുടെ പങ്കളിത്തവും അവര്‍ വോട്ടവകാശം ആയി ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയതുമാണ്.  18 മുതല്‍ 22 വയസുവരെ പ്രായമുള്ള വോട്ടര്‍മാരില്‍ 63% ആളുകള്‍ ആം ആദ്മി പാര്‍ട്ടിക്ക് വോട്ടു ചെയ്തു. 23 മുതല്‍ 35 വയസുവരെ പ്രായമുള്ളവരില്‍ 57  %  ഈ പാര്‍ട്ടിക്ക് വോട്ടു ചെയ്തു. യുവജനങ്ങള്‍ പൊതുവെ രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ നിന്നകന്നു നില്‍ക്കുന്ന ഒരു കാലത്ത്  ആശാവഹമായ മാറ്റമാണിത്. പണത്തിനെ എല്ലാറ്റിനും മുകളില്‍ കൊണ്ടുപോയി പ്രതിഷ്ടിക്കുന്ന നവ മുതലളിത്ത ഭൂമികയില്‍ പണക്കാരല്ലാത്ത സാധാരണക്കാരന്റെ  പ്രശ്നങ്ങളില്‍ ഇടപെടുന്ന ഒരു പാര്‍ട്ടിയെ പിന്തുണക്കാന്‍ യുവജനത മുന്നോട്ട് വന്നത് വളരെയധികം പ്രാധാന്യം അര്‍ഹിക്കുന്നു. ആം ആദ്മി പാര്‍ട്ടിക്കു വേണ്ടി പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ ഇന്‍ഡ്യയുടെ എല്ലാ സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ നിന്നും പോലും യുവജനങ്ങള്‍ ഡെല്‍ഹിയിലേക്ക് വന്നു എന്നത് പ്രതീക്ഷ നല്‍കുന്ന സംഭവവികാസമാണ്.

ആം ആദ്മി പാര്‍ട്ടി മുന്നോട്ട് വച്ച രാഷ്ട്രീയം ആണു യഥാര്‍ത്ഥ രാഷ്ട്രീയമാകേണ്ടത്. ഭരണം എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങള്‍ക്കും  വേണ്ടിയാകണം. നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍  കഴിഞ്ഞ 11 വര്‍ഷങ്ങളായി ഇന്‍ഡ്യയിലെ ഭരണം  അംബാനിമാര്‍ക്കും അദാനിമര്‍ക്കും വേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നു. കുടിവെള്ളവും, അഴിമതിയും, വിലക്കയറ്റവും, പണപ്പെരുപ്പവുമൊന്നും ഇക്കൂട്ടരെ ബാധിക്കില്ല. പക്ഷെ ഇവരുടെ ഏതാവശ്യവും സാധിക്കാന്‍  ഇതു വരെ ഭരിച്ചവര്‍ പ്രതിജ്ഞാ ബദ്ധവുമായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഇന്‍ഡ്യ ലോകത്തേറ്റവും കൂടുതല്‍ സമ്പന്നരുള്ള രാഷ്ട്രമായി മാറി. നവ ഉദാരവത്കരണത്തിന്റെ പിണിയാളുകള്‍ ഇതൊക്കെ മഹത്തായ നേട്ടമായി കൊണ്ടാടുമ്പോള്‍  നമ്മള്‍ മറന്നു പോകുന്ന മറ്റൊരു വലിയ സത്യമുണ്ട്. ഇന്‍ഡ്യ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ദരിദ്രരുള്ള രാഷ്ട്രമാണെന്ന നഗ്ന സത്യം. ഈ അശരണര്‍ക്ക് വേണ്ടി ചെറുതെങ്കിലും  ആയ കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യാന്‍ ഒരു വ്യക്തിയും പാര്‍ട്ടിയും മുന്നോട്ട് വരുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ അദ്ദേഹം സ്വീകരിക്കപ്പെടും എന്നതാണിപ്പോള്‍ ഡെല്‍ഹി നല്‍കുന്ന പാഠം. ഇന്‍ഡ്യന്‍ റെവന്യൂ സര്‍വീസില്‍ ജോലി ചെയ്ത കെജ്‌രിവാളിന്, ഭരണ രംഗത്തു നടക്കുന്ന കൊള്ളരുതായ്മകളും അത് പരിഹരിക്കാന്‍ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നും വളരെ വ്യക്തമായി അറിയാം.  ജനങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി ഭരിക്കുന്ന പാര്‍ട്ടി ജനങ്ങളുടെ പ്രശ്നങ്ങളാണ്, ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യേണ്ടതും പരിഹരിക്കാനുള്ള പദ്ധതികള്‍  അവിഷ്കരിക്കേണ്ടതും. ഞാന്‍ അതു ചെയ്യം ഇതു ചെയ്യം എന്ന് മൈക്കിന്റെ മുന്നില്‍ നിന്നു വിളിച്ചു കൂവാതെ പൊതു ജനത്തിന്റെ ചെറിയ ചെറിയ നാട്ടുകൂട്ടങ്ങളെ സംഘടിപ്പിച്ച് അവരുടെ പ്രശ്നമെന്തെന്ന് മനസിലാക്കി അതേക്കുറിച്ച് ചര്‍ച്ച ചെയ്ത് അവ പരിഹരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാം എന്നു പറയുന്നതിലെ ആത്മാര്‍ത്ഥത ജനങ്ങള്‍ മനസിലാക്കി. അതിനംഗീകാരവും കൊടുത്തു.  അഴിമതി ആഗോള പ്രതിഭാസമാണെന്ന് ഒഴുക്കന്‍ മട്ടില്‍ പറഞ്ഞ് അതിനെ ന്യയീകരിക്കുന്ന ലോക നേതാക്കള്‍ ഉള്ളപ്പോള്‍ അത് പരിഹരിക്കും എന്നു പറയുന്നവരെ ജനങ്ങള്‍ വിശ്വസിക്കും. സാധാരണ ജനാങ്ങളെ  സംബന്ധിച്ച് വഴിയില്‍ തടഞ്ഞു നിറുത്തി പോലീസുകാരന്‍ നടത്തുന്ന പിടിച്ചു പറിയും പെട്ടിക്കടക്കാരനെ ഭീക്ഷണിപ്പെടുത്തി പിടിങ്ങുന്ന പണവും, ഓട്ടോറിക്ഷക്കാരെ അകാരണമായി പീഢിപ്പിക്കുന്നതും, ഒരു ചെറിയ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റിനു വേണ്ടി സര്‍ക്കാര്‍ ഓഫീസുകളില്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ കൊടുക്കേണ്ട നൂറോ ഇരുന്നോറോ രൂപയുമാണ്, അഴിമതി.  അത് നിറുത്തലാക്കാന്‍ ഏത് ഭരണാധികാരിക്കും സാധിക്കുമെന്ന് 49 ദിവസം കെജ്‌രിവാള്‍ ഡെല്‍ഹി ഭരിച്ചപ്പോള്‍ ജനങ്ങള്‍ മനസിലാക്കി.  പക്ഷെ അതിനുള്ള മനസു വേണമെന്നു മാത്രം.  2 ജി സ്പെക്ട്രം ലേലം ചെയ്യുമ്പോള്‍ മേടിക്കുന്ന കോടികളൊന്നും സാധാരണ ജനങ്ങളെ ബാധിക്കുന്ന പ്രശ്നമല്ല. ആ പണം ഖജനാവിലേക്ക് വന്നലും ഇന്നത്തെ നിലയില്‍ അതൊന്നും പൊതു ജനത്തിനുപകാരപ്പെ ടില്ല. 10 ലക്ഷത്തിന്റെ കോട്ടിട്ട് കോമാളി വേഷം കെട്ടുന്ന കപടന്മാര്‍ക്ക് ഉപകരിക്കുമെന്നു മാത്രം.  ജനങ്ങളോട് പ്രതിബദ്ധത ഉണ്ടെങ്കില്‍ ഭരിക്കുന്ന സര്‍ക്കാരിന്, അഴിമതി ഇല്ലാതാക്കാന്‍ സാധിക്കും.

ഡെല്‍ഹി തെരഞ്ഞെടുപ്പു നല്‍കുന്ന പാഠം ഇതാണ്. ജനകീയ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഏറ്റെടുക്കുകയും പരിഹരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയം ​ചെയ്യുന്ന നേതാക്കളുണ്ടെങ്കില്‍  ജനങ്ങള്‍ അവരെ സ്വീകരിക്കും.  കേരളത്തില്‍ വി എസ്  അച്യുതാനന്ദന്‍ സ്വീകാര്യനാകുന്നത് അങ്ങനെയാണ്. പക്ഷെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാര്‍ട്ടി അദ്ദേഹത്തെ അതിനനുവദിച്ചില്ല. ഭരണത്തില്‍ കയറിയിട്ടും ഭരിക്കാന്‍ അനുവദിച്ചില്ല.  കെജ്‌രിവാളിനെ എതിര്‍ പാര്‍ട്ടിക്കാരായിരുന്നു വട്ടപ്പേരുകളിട്ട് ആക്ഷേപിച്ചത്. പക്ഷെ സി പി എമ്മില്‍ സ്വന്തം പാര്‍ട്ടിക്കാരു തന്നെയാണ്, വി എസിനെ  ആക്ഷേപിക്കുന്നത്. കുലം കുത്തി, സ്വന്തം കൂട്ടില്‍ കാഷ്ടിക്കുന്നവന്‍, വര്‍ഗ്ഗ വഞ്ചകന്‍ അങ്ങനെ നിരവധി പേരുകളാണു സ്വന്തം ​പാര്‍ട്ടി തന്നെ അദ്ദേഹത്തിനു ചാര്‍ത്തിക്കൊടുത്തത്. ഇതുപോലെയുള്ള ഒരു പാര്‍ട്ടി ഇന്‍ഡ്യയില്‍ ജനകീയ ജനാധിപത്യ വിപ്ളവം വരുത്തുമെന്നു കരുതുന്നവരായിരിക്കും ഏറ്റവും വലിയ മണ്ടന്മാര്‍. കേരളത്തിലും ഇന്‍ഡ്യയിലും  സി പി എമ്മിന്റെ  സ്ഥാനം  ഏറ്റെടുക്കാന്‍ ഏറ്റവും അര്‍ഹതയുള്ളത് ആം ആദ്മി പാര്‍ട്ടിക്കാണ്.   കമ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ അതിനു കിട്ടിയ അവസരം കളഞ്ഞു കുളിച്ചു. ഡെല്‍ഹിയില്‍ കമ്യൂണിസ്റ്റുപാര്‍ട്ടി കയറി നില്‍ക്കേണ്ട സ്ഥാനത്താണിന്ന് ആം ആദ്മി പാര്‍ട്ടി കയറി വന്നിരിക്കുന്നത്.  49 ദിവസം കെജ്രിവാള്‍ ഡെല്‍ഹി ഭരിച്ചപ്പോള്‍ ഇങ്ങനെയും  മിന്‍ഡ്യ ഭരിക്കാം എന്ന് അവിടത്തെ വോട്ടര്‍മാര്‍ മനസിലാക്കി. ഇത് സി പി എമ്മിനു പണ്ടേ സാധിക്കുമായിരുന്നു. അന്ന് ജോതി ബസുവിനു പ്രധാന മന്ത്രി പദം ഭൂരിപക്ഷം എം പി മാരും വച്ചു നീട്ടിയപ്പോള്‍ വരട്ടു തത്വവാദം പറഞ്ഞ് സി പി എം അത് തള്ളിക്കളഞ്ഞു. കമ്യൂണിസ്റ്റുപാര്‍ട്ടിയേപ്പറ്റി  ഇന്‍ഡ്യയിലെ വളരെ ഒരു ന്യൂന പക്ഷത്തിനേ അറിവുള്ളു. റഷ്യയും ചൈനയും ക്യൂബയുമൊക്കെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച് പറഞ്ഞു പരത്തുന്ന അസത്യങ്ങളും അര്‍ത്ഥ സത്യങ്ങളും മാത്രമേ ഭൂരിഭാഗം ഇൻഡ്യക്കാർക്കും അറിവുള്ളു. അതല്ല ഇന്‍ഡ്യന്‍ കമ്യൂണിസ്റ്റുപാര്‍ട്ടി എന്ന് ഇന്‍ഡ്യക്കാരെ ബോധ്യപ്പെടുത്താന്‍ ലഭിച്ച സുവര്‍ണ്ണ അവസരമായിരുന്നു അത്. കെജ്‌രിവാള്‍ ഭരിച്ച പോലെ 100 ദിവസമെങ്കിലും ജോതി ബസു ഇന്‍ഡ്യ ഭരിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ ഇന്‍ഡ്യയുടെയും കമ്യൂണിസ്റ്റുപര്‍ട്ടിയുടെയും ചരിത്രം മറ്റൊന്നാകുമായിരുന്നു. ഇനി അതേക്കുറിച്ച് വിലപിച്ചിട്ടൊന്നും  കാര്യമില്ല.

ജോതിബസുവിനു വച്ചു നീട്ടിയ പ്രധാനമന്ത്രി പദം  തട്ടിത്തെറിപ്പിക്കുന്നതിനു ചുക്കാന്‍ പിടിച്ച മഹാനാണിപ്പോള്‍ സി പി എം സെക്രട്ടറിയും. അദ്ദേഹത്തിന്റെ  നായകത്വത്തില്‍ സി പി എമ്മും കൂടെ മറ്റ് കമ്യൂണിസ്റ്റുപാര്‍ട്ടികളും  അതിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ശോഷിച്ച അവസ്ഥയിലുമായി. അരാഷ്ട്രീയ വാദി എന്ന് പറഞ്ഞ് കെജ്‌രിവാളിനെ കളിയാക്കിയ പ്രകാശന് , ഡെല്‍ഹിയില്‍ ആം അദ്മി പാര്‍ട്ടിക്ക് വോട്ടു ചെയ്യേണ്ട ഗതികേടും ഇന്‍ഡ്യ കണ്ടു. ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന്, അധിപ്പതിക്കാവുന്ന ഏറ്റവും ദയനീയ അവസ്ഥയാണിത്.

നിഷേധാത്മകവും പിന്തിരിപ്പനുമായ രാഷ്ട്രീയമല്ല  നമുക്കു വേണ്ടത്. ഒരു പര്‍ട്ടി ഭരിച്ച് ജനങ്ങളുടെ വെറുപ്പു സമ്പാദിക്കുമ്പോള്‍ ആ വെറുപ്പ് മുതലെടുത്ത് അധികാരം ​നേടുന്ന നിഷേധാത്മക രാഷ്ട്രീയം അല്ല ഡെല്‍ഹിയില്‍ കണ്ടത്. ജനങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങി ചെന്ന്  അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ കണ്ടറിഞ്ഞ് അതിനു പരിഹാരമുണ്ടാക്കാം എന്ന രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ വിജയമാണവിടെ ഉണ്ടായത്. എതിരാളികളുടെ ഭരണപരമായ വീഴ്ച്ചകൾ   ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാം.  വിമര്‍ശിക്കാം. പക്ഷെ വ്യക്തി ഹത്യയും അധിക്ഷേപങ്ങളുമൊക്കെ മാറ്റി വച്ച് രാഷ്ട്രീയ വിഷയങ്ങളായിരിക്കണം രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളും ജനങ്ങളും ചര്‍ച്ച ചെയ്യേണ്ടത്.

അരവിന്ദ് കെജ്‌രിവാളിനെ ഡെല്‍ഹിയിലെ ജനങ്ങള്‍ക്ക് സ്വീകാര്യനാക്കിയ അനേകം ഘടകങ്ങളുണ്ട്. വാക്കുകളിലെ ആത്മര്‍ത്ഥത. പെരുമാറ്റത്തിലെ വിനയം, എതിരാളികലെ ബഹുമാനത്തൊടെ കാണുന്ന അന്തസ്. താനും ജനങ്ങളില്‍ ഒരളാണെന്ന ബോധ്യപ്പെടുത്തല്‍. ജനാധിപത്യത്തില്‍ ജനങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടത് ഇതുപോലുള്ള നേതാക്കളെ ആണ്. ചായ വിറ്റു നടന്നവനെന്ന് അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞിട്ട് സ്വന്തം  പേരു തുന്നിയ ലക്ഷങ്ങളുടെ വിലയുള്ള കോട്ടുമിട്ട് കോമാളി വേഷം കെട്ടുന്ന അഭിനേതാക്കളുടെ ഇടയില്‍ സാധാരണക്കാരനേപ്പോലെ വേഷം ധരിച്ചു നടക്കുന്ന കെജ്‌രിവാളിന്റെ ഏഴയലത്തു വരാന്‍ നരേന്ദ്ര മോദി എന്ന  ഇന്‍ഡ്യന്‍ പ്രധാന മന്ത്രിക്കാകില്ല.

ഇതിനിടക്ക് ഇന്‍ഡ്യയില്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെടാതെ പോയ മറ്റൊരു തെരഞ്ഞെടുപ്പു വിജയം മറ്റൊരു രാജ്യത്തു നടന്നു. ജനാധിപത്യത്തിന്റെ പിള്ളത്തൊട്ടിലായ ഗ്രീസില്‍. അവിടത്തെ ജനങ്ങള്‍ ഒരു കമ്യൂണിസ്റ്റുകാരനെ പ്രധാന മന്ത്രി ആയി തെരഞ്ഞെടുത്തു.

പാര്‍ട്ടി ഏതെന്നതല്ല പ്രശ്നം. കമ്യൂണിസ്റ്റാകട്ടെ, സോഷ്യലിസ്റ്റാകട്ടെ, ആം ആദ്മി ആകട്ടെ, ജനങ്ങളുടെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ പരിഹരിക്കപ്പെടുമോ എന്നതാണു രാഷ്ട്രീയ വിഷയമാകേണ്ടത്.

ഇന്‍ഡ്യയിലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് രാഷ്ട്രീയത്തേക്കുറിച്ച് അല്‍പ്പം ചിലതു കൂടെ. ആം  ആദ്മി പാര്‍ട്ടി ഡെല്‍ഹിയില്‍ 50 ശതമാനത്തിലധികം വോട്ടു നേടി വിജയിച്ചു. കഴിഞ്ഞ പൊതു തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ ബി ജെ പി 31 ശതമാനം മാത്രം വോട്ടു നേടിയിട്ടും കേവല ഭൂരിപക്ഷം നേടി. അപ്പോള്‍ ഇതിനെ ശരിക്കുള്ള ജനാധിപത്യം എന്നു വിളിക്കാന്‍ പറ്റുമോ. മൂന്നിലൊന്നുപോലും  പേരുടെ പിന്തുണ ഇല്ലാത്ത  പാര്‍ട്ടിക്ക് ഭരിക്കാന്‍ സാധിക്കുന്നത് വിരോധാഭാസമല്ലേ? അപ്പോള്‍ ബാക്കിയുള്ള 69 % ജനങ്ങളുടെ  അഭിപ്രായത്തിനാരു വില കല്‍പ്പിക്കും? ഇത് ഇന്‍ഡ്യന്‍ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ പോരായ്മ അല്ലേ? എന്താണിതിനൊരു പരിഹാര മാര്‍ഗ്ഗം.

ഓസ്ട്രേലിയയില്‍ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് നടക്കുന്നത് ഒരു പ്രത്യേക രീതിയിലാണ്. അവിടെ ദേശീയ തെരഞ്ഞെടുപ്പിലും സംസ്ഥാന തെരഞ്ഞെടുപ്പിലും വോട്ടു ചെയ്യാതിരിക്കുന്നത് ശിക്ഷ അര്‍ഹിക്കുന്ന കുറ്റമാണ്. വോട്ടെടുപ്പും ഒരു പ്രത്യേക രീതിയിലാണു നടക്കുന്നത്. ഓരോ വോട്ടര്‍മാര്‍ക്കും എല്ലാ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥികള്‍ക്കും വോട്ടു ചെയ്യാനുള്ള സംവിധാനമുണ്ട്. അതിനെ അവര്‍ preference എന്നു വിളിക്കുന്നു. വോട്ടു ചെയ്യുന്ന വ്യക്തി സ്ഥാനാ ര്‍ത്ഥികളില്‍ ഏറ്റവും സ്വീകാര്യനായ ആള്‍ക്ക് ഒന്നാമത്തെ preference അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. സ്വീകര്യത അല്‍പ്പം കുറഞ്ഞ വ്യക്തിക്ക് രണ്ടാമത്തെ preference . ഏറ്റവും അസ്വീകാര്യനായ വ്യക്തിക്ക് അവസാനത്തെ preference. 1, 2, 3  എന്ന  ക്രമത്തില്‍ ഓരോരുത്തര്‍ക്കും preference വോട്ട് അടയാളപ്പെടുത്താം.

 കേരളത്തിലെ ഉദാഹരണം എടുത്ത്  അത് വിശദീകരിക്കാം.  പ്രധാന പാര്‍ട്ടികളായ സി പി എമ്മും കോണ്‍ഗ്രസും ബി ജെ പിയും മത്സരിക്കുന്ന ഒരു മണ്ഡലം.  ഇവരില്‍ ഏറ്റവും സ്വീകാര്യനായ സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിക്ക്  ഒന്നാം preference അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. അതിനു ശേഷം രണ്ടാം preference അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. പിന്നെ മൂന്നാമത്തെ preference .  വേട്ടെണ്ണുമ്പോള്‍ 50% ഒന്നാം വോട്ടുകള്‍  ലഭിച്ചാല്‍ ആ സ്ഥാനാര്‍ഥിയെ വിജയി ആയി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. സി പി എമ്മിന്, 40% വോട്ടുകളും കോണ്‍ഗ്രസിന്, 35% വോട്ടുകളും ബി ജെ പിക്ക് 10 വോട്ടുകലും ലഭിച്ചു എന്നിരിക്കട്ടെ. അപ്പോള്‍ ബി ജിപിയെ മാറ്റി നിറുത്തി ഈ മൂന്നു സ്ഥാനാര്‍ത്ഥികള്‍ക്കും ലഭിച്ച രണ്ടാം preference വോട്ടുകള്‍  എണ്ണുന്നു. കോണ്‍ഗ്രസിലെ 20% രണ്ടാം preference വോട്ടുകള്‍ സി  പി എമ്മിനു ലഭിച്ചാല്‍ അവരുടെ വോട്ടുകള്‍ 60% ആകുന്നു. സി പി എമ്മിന്റെ 35% രണ്ടാം preference വോട്ടുകള്‍ കോണ്‍ഗ്രസിനു ലഭിച്ചാല്‍ അവരുടെ വോട്ടുകള്‍ 65% ആകുന്നു. അപ്പോള്‍ കോണ്‍ഗ്രസ് സ്ഥാനാര്‍ത്ഥി ജയിക്കുന്ന അവസ്ഥ ഉണ്ടാകുന്നു. 40% ഒന്നാം വോട്ടുകള്‍  ലഭിച്ച സി  പി എമ്മല്ല ജയിക്കുന്നത്. അതിന്റെ കാരണം എല്ലാ വോട്ടര്‍മാരുടെ അഭിപ്രായവും  ഇവിടെ കണക്കിലെടുക്കുമ്പോള്‍ കൂടുതല്‍  ആളുകള്‍  prefer ചെയ്യുന്നത് കോണ്‍ഗ്രസ് സ്ഥാനാര്‍ത്ഥിയെ ആയതുകൊണ്ടാണ്.

ഇതുപോലെ എല്ലാ വോട്ടര്‍മാരുടെയും അഭിപ്രായം കണക്കിലെടുത്തിരുന്നെങ്കില്‍ തിരുവനന്തപുരത്ത് ശശി തരൂരല്ലായിരുന്നു ജയിക്കുക. രാജഗോപാലായിരുന്നിരിക്കാം. ഒരു പക്ഷെ ബെനറ്റ് എബ്രാഹാം പോലും ജയിക്കാനുള്ള സാധ്യത ഉണ്ടായിരുന്നു. ഡെല്‍ഹിയില്‍ ഈ രീതി ആയിരുന്നെങ്കില്‍ ആം ആദ്മി പാര്‍ട്ടി 70 സീറ്റുകളിലും  ജയിക്കാനുള്ള  സാധ്യത ഉണ്ടായിരുന്നു.


ഇന്‍ഡ്യ പോലെ ഒരു വലിയ ജനാധിപത്യ രാജ്യത്ത് ഇത് പ്രായോഗികമാണോ എന്നത് ഒരു പ്രധാന ചോദ്യമാണ്.

ല്‍ കണ്ട ഒരു വാര്‍ത്ത ഇവിടെ പകര്‍ത്തി വയ്ക്കുന്നു.

അരവിന്ദ് കേജ്രിവാള്‍, താന്‍ മത്സരിച്ച ന്യൂഡല്‍ഹി നിയോജകമണ്ഡലത്തിലെ വോട്ടര്‍മാരോട് നന്ദിപറയാന്‍എത്തിയപ്പോള്‍ ഉണ്ടായ വികാരനിര്‍ഭരങ്ങളായ രംഗങ്ങള്‍..!
-------------------
ആയിരക്കണക്കിന് സ്ത്രീ-പുരുഷ വോട്ടര്‍മാര്‍മാര്‍ പ്രായഭേദമന്യേ തങ്ങളുടെ വീര നേതാവിനെ ആശ്ലേഷങ്ങള്‍കൊണ്ടുപൊതിഞ്ഞു.'
ആരുടേയും മുന്‍പില്‍ മുട്ടുമടക്കാതെ തനിക്കും കൂട്ടാളികള്‍ക്കും ദല്‍ഹി ഭരിക്കാന്‍ ആവശ്യമായ കേവല ഭൂരിപക്ഷം നല്‍കുന്ന 36 സീറ്റുകളെ നിങ്ങളോടു ചോദിച്ചുള്ളൂ, പക്ഷെ പകരം എനിക്കു നിങ്ങള്‍ ചോദിച്ചതിനു ഇരട്ടി സീറ്റുകള്‍ നല്‍കിയത് എന്നെ കൂടുതല്‍ ഭയപ്പെടുത്തുന്നുവന്നു കേജ്രിവാള്‍ മനസ്സുതുറന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍, 
സമീപത്തുനിന്ന ഒരു വൃദ്ധയായ സ്ത്രീ പറഞ്ഞത്‌ ഇതായിരുന്നു..
" മകനേ, നീ ഞങ്ങളില്‍ ഒരുവനാണ്..., ഞങ്ങളുടെ ദുഃഖങ്ങള്‍ ഞങ്ങള്‍ പറയാതെതന്നെ മനസ്സിലാക്കിയ ഏകമനുഷ്യന്‍ നീയാണ്... അതിനാലാണ് നീ ഒരു പൂമാത്രം ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ മനസ്സറിഞ്ഞു നിനക്കായി ഒരു പൂക്കാലം സമ്മാനിച്ചത്‌..."
" കൊടുംശൈത്യത്തിന്റെ പിടിയില്‍നിന്നും ഇനിയും മുക്തിപ്രാപിക്കാത്ത, പ്രകൃതി ഒരുക്കുന്ന വസന്തകാലം ഇനിയും എത്താത്ത ഡല്‍ഹിയില്‍ തനിക്കും, അനീതിയെ എതിര്‍ക്കുന്ന തന്റെ കൂട്ടര്‍ക്കും ലഭിച്ച ഈ പൂക്കാലം എന്നും ചരിത്രത്താളുകളില്‍ ഒളിമങ്ങാതെ കിടക്കും എന്നാണു ആ വൃദ്ധയുടെ വാക്കുകള്‍ക്കു മറുപടിയായി കേജ്രിവാള്‍ നിറകണ്ണുകളോടെ പറഞ്ഞത്....! !


Sunday, 11 January 2015

ചരിത്രം ആവര്‍ത്തിക്കുന്നു.



ലോകം ഇന്ന് ഒരപ്രഖ്യാപിത യുദ്ധത്തിന്റെ നടുവിലാണ്.  വേണമെങ്കില്‍ അതിനെ മൂന്നാം  ലോക മഹായുദ്ധമെന്നു വിളിക്കാം. ഒന്നും രണ്ടും ലോക മഹായുദ്ധങ്ങള്‍ പക്ഷെ രാജ്യങ്ങള്‍ രണ്ടു ചേരികൾ  ആയി  നിന്ന് ചെയ്ത യുദ്ധങ്ങളായിരുന്നു. ഇന്ന്  പക്ഷെ അതല്ല അവസ്ഥ. പടിഞ്ഞാറന്‍ രാജ്യങ്ങളും  ഇസ്ലാമും തമ്മിലാണിപ്പോഴത്തെ  യുദ്ധം. ഇസ്ലാമിന്റെ ചേരിയില്‍ പ്രത്യക്ഷമായി രാജ്യങ്ങളൊന്നുമില്ല. മുസ്ലിം രാജ്യങ്ങളിലെ അനേകം മുസ്ലിം സംഘടനകളാണിതില്‍ പടിഞ്ഞാറന്‍ രാജ്യങ്ങളുടെ എതിരാളികള്‍. ഏതെങ്കിലും രാജ്യമോ ഒരു പറ്റം രാജ്യങ്ങളോ ആയിരുന്നെങ്കില്‍ ഈ യുദ്ധത്തിന്, എളുപ്പത്തില്‍ തീരുമാനം ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു. പക്ഷെ അങ്ങനെ ഒന്ന് ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഈ യുദ്ധം അടുത്തൊന്നും അവസാനിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.

 തങ്ങള്‍ ഇസ്ലാമിനെതിരെ അല്ല എന്ന ഭംഗി വാക്ക് പടിഞ്ഞാറന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ശരി അതു തന്നെയാണ്. ഇസ്ലാമിക ഭീകരത അതിന്റെ മൂര്‍ദ്ധന്യാവസ്ഥയില്‍ എത്തി നില്‍ക്കുന്നു. ഇന്ന് ലോകത്തിന്റെ മുന്നില്‍ ഇസ്ലാം എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ ഇസ്ലാമിക് സ്റ്റേറ്റ്, അല്‍ ഖയിദ, താലിബന്‍, ബോക്കൊ ഹറാം, അല്‍ ശബാബ് തുടങ്ങിയ അസംഖ്യം ഭീകര സംഘടനകളാണെന്നത് ചരിത്രത്തിന്റെ നിയോഗമായി കരുതാം.

സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിച്ചാല്‍ ഈ സംഘടനകല്‍ ചെയ്യുന്നതൊക്കെ 1400 വര്‍ഷങ്ങള്‍ മുന്നെ മുസ്ലിം പ്രവാചകന്‍ മൊഹമ്മദ്  ചെയ്തതിന്റെ ആധുനിക രൂപമാണെന്നു മനസിലാകും.

1400 വര്‍ഷം മുന്നെ, താന്‍ തന്റെ ദൈവം അയ അള്ള അയച്ച പ്രവാചകന്‍ ആണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടുകൊണ്ട്, ഒരു സൈന്യത്തെ സംഘടിപ്പിച്ച് മൊഹമ്മദ് യുദ്ധം ചെയ്ത്, അറേബ്യയില്‍ അധികാരം പിടിച്ചടക്കി. അന്ന് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന മറ്റ മത വിശ്വാസങ്ങളൊക്കെ നിരോധിച്ചു.  ഇന്നും അറേബ്യയിലെ പൌരന്മാര്‍ക്ക് ഇസ്ലാം അല്ലാതെ മറ്റൊരു മത വിശ്വാസവും സ്വീകരിക്കാന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യമില്ല. മറ്റ് മുസ്ലിം രാജ്യങ്ങളിലും അവസ്ഥ മറ്റൊന്നല്ല. സ്വീകരിച്ചാല്‍ വധശിക്ഷയാണു നല്‍കുന്നതും. മൊഹമ്മദിന്റെ  കാലത്ത് അറേബ്യയില്‍ മറ്റ് മത വിശ്വാസികള്‍  ആരാധിച്ചിരുന്ന വിഗ്രഹങ്ങളൊക്കെ അദ്ദേഹം തച്ചുടച്ചു. താലിബാന്‍ ബുദ്ധ വിഗ്രഹങ്ങള്‍ പീരങ്കി ഉപയോഗിച്ച് തകര്‍ത്തു തരിപ്പണമാക്കി, തങ്ങള്‍ മുസ്ലിം പ്രവാചകന്റെ ശരിക്കുള്ള പിന്‍ഗാമികളാണെന്ന് തെളിയിച്ചു. ഇപ്പോള്‍ ഇറാക്കിലും സിറിയയിലും ഇസ്ലാമിക് സ്റ്റേറ്റ് എന്ന മുസ്ലിം ഭീകര സംഘടന ക്രൈസ്തവ ആരാധനാലയങ്ങളും അവര്‍ ആരാധിക്കുന്ന വിഗ്രഹങ്ങളും അതു പോലെ തകര്‍ക്കുന്നു.



മൊഹമ്മദ് അറേബ്യ പിടിച്ചടക്കുമ്പോള്‍ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ക്രൈസ്തവ യഹൂദ ഗോത്രങ്ങളെ ഒക്കെ ആക്രമിച്ച് പുരുഷന്‍മാരെ വധിക്കുകയും സ്ത്രീകളെ അടിമകളാക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. മൊഹമ്മദും അനുയായികളും അവരെ വീതിച്ചെടുക്കുകയായിരുന്നു ചെയ്തിരുന്നത്. ഇങ്ങനെ അവകാശം സ്ഥാപിച്ച സ്ത്രീകളെ അനുഭവിക്കാന്‍ മൊഹമ്മദിന്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ  ദൈവമായ അള്ള പ്രത്യേക അനുവാദവും നല്‍കിയിരുന്നു.

O Prophet (Muhammad)!  Verily, We have made lawful to you:  your wives to whom you have paid their dowers; and those whom your right hand possesses out of the prisoners of war whom Allâh has assigned to you; and daughters of your paternal uncles and aunts and daughters of your maternal uncles and aunts who migrated (from Makkah) with you; and any believing woman who dedicates her soul to the Prophet if the Prophet wishes to wed her.  This is only for you and not for the Believers (at large).  We know what We have appointed for them as to their wives and the captives whom their right hands possess in order that there should be no difficulty for you.  And Allâh is Most Forgiving, Most Merciful.  (Qur’an 33:50)

മൊഹമ്മദിനെ നിന്ദിക്കുന്നവര്‍ക്ക് എന്തു ശിക്ഷ നല്‍കണമെന്ന് മുസ്ലിം വേദ പുസ്തകത്തില്‍ വളരെ വ്യക്തമായി  നിര്‍ദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

Qur'an (33:57) - "Lo! those who malign Allah and His messenger, Allah hath cursed them in this world and the Hereafter, and hath prepared for them the doom of the disdained"

കേരളത്തില്‍ ഒരു കോളേജദ്ധ്യാപകന്‍ അത് ചെയ്തു എന്നാരോപിച്ച് ഇസ്ലാമിക ഭീകരര്‍ അദ്ദേഹത്തിനു കുര്‍ആന്‍ നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്ന ശിക്ഷ നല്‍കി.  കഴിഞ്ഞ  ആഴ്ച്ച പാരീസിലും അതാവര്‍ത്തിച്ചു. മുസ്ലിം പ്രവാചകന്റെ കാര്‍ട്ടൂണ്‍ വരച്ച ഒരു മാദ്ധ്യമത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തകരെ വധിച്ച് മൊഹമ്മദിന്റെ യഥാര്‍ത്ഥ അനുയായികള്‍ പകരം വീട്ടി.



1400 വര്‍ഷങ്ങള്‍ മുന്നെ മൊഹമ്മദ് സ്ഥാപിച്ച പുതിയ മതത്തിന്റെ അനുയായികള്‍  അദ്ദേഹത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തില്‍ ചെയ്ത കാര്യങ്ങള്‍ മാത്രമേ ഇപ്പോള്‍ ഇസ്ലാമിക ഭീകര സംഘടനകളും ചെയ്യുന്നുള്ളു. തന്റെ പുതിയ മതത്തില്‍ ചേരാത്തവരെ ഒക്കെ മൊഹമ്മദ് കാഫിര്‍ എന്നു മുദ്ര കുത്തി പീഢിപ്പിച്ചു. കൊന്നൊടുക്കി. . മൊഹമ്മദ് ക്രിസ്ത്യാനികളെയും യഹൂദരെയും പൊത്തകത്തിലെ ആളുകളെന്നു വിളിച്ച് ചില ആനുകൂല്യങ്ങള്‍ നല്‍കിയിരുന്നു.  ഇസ്ലാമിനു കീഴ്പ്പെടുന്നതു വരെ പ്രത്യേക നികുതി കൊടുത്ത് രണ്ടാം തരം പൌരന്മരായി ജീവിക്കാനുള്ള ഔദാര്യം മൊഹമ്മദ് നല്‍കിയപ്പോള്‍, ഇന്നത്തെ ഭീകര മുസ്ലിങ്ങള്‍ അതുപോലും ചെയ്യുന്നില്ല. ഒന്നുകില്‍ തങ്ങളുടെ ഇസ്ലാമില്‍ ചേരുക, അല്ലെങ്കില്‍ രാജ്യം വിടുക. ഇതു രണ്ടുമല്ലെങ്കില്‍ വാളിനിരയാകുക. ഇതാണവരുടെ നിലപാട്.

അറേബ്യയിലെ കാട്ടറബികള്‍ ആരാധിച്ചിരുന്ന അനേകം ദൈവങ്ങളില്‍ ഒന്നു  മാത്രമായിരുന്ന അള്ള എന്ന ചാന്ദ്ര ദൈവത്തെ  മമോദീസാ മുക്കി, യഹൂദ ക്രൈസ്തവ ദൈവമാക്കി അവതരിപ്പിച്ച്, കാട്ടറബികളുടെ കട്ടു നീതി അടിസ്ഥാനപ്രമാണമാക്കി രൂപപ്പെടുത്തിയതായിരുന്നു ഇസ്ലാം എന്ന പുതിയ മതം. മൊഹമ്മദിന്റെ മരണ ശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോന്നലുകളും നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളുമൊക്കെ ക്രോഡീകരിച്ചതാണ്, കുര്‍ആന്‍ എന്ന മുസ്ലിം വേദ പുസ്തകം. ലോകാവസാനം വരെ വള്ളി പുള്ളി മാറ്റാതെ പിന്തുടരേണ്ടതാണെന്ന  നിബന്ധന ഉള്ളതുകൊണ്ട്, അതിലെ പല നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളും അക്ഷരം പ്രതി അദ്ദേഹത്തിന്റെ   അനുയായികള്‍  നടപ്പിലാക്കുന്നു. അതാണിപ്പോള്‍ ലോകം മുഴുവന്‍ കാണുന്നത്.

അതിന്റെ ഏറ്റവും പുതിയ പതിപ്പാണിപ്പോള്‍ ഫ്രാന്‍സില്‍ നടന്നത്. മുസ്ലിം പ്രവാചകനെ കഥാപാത്രമാക്കി ആക്ഷേപഹാസ്യ ചിത്രം വരച്ചവരെ കൊലപ്പെടുത്തി, ഇസ്ലാമിന്റെയും മുസ്ലിം പ്രവാചകന്റെയും അഭിമാനം കാത്തു എന്നാണ്, ഈ ഭീകരര്‍ അവകാശപ്പെട്ടത് . മുഖം പുറത്ത് കാണിച്ച് ഈ ഭീകര പ്രവര്‍ത്തി ചെയ്യാന്‍ അവര്‍ക്ക് ധൈര്യമുണ്ടായില്ല. മുഖം മൂടി ധരിച്ച് കൊലപാതകം നടത്തി മോഷ്ടിച്ചെടുത്ത കാറില്‍ രക്ഷപ്പെട്ടു. പക്ഷെ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ ലഭിക്കുമെന്ന് അവര്‍ വിശ്വസിച്ച ഹൂറികളുടെ അടുത്തേക്കു തന്നെ അവര്‍ പോയി. ഈ പ്രവര്‍ത്തി വഴി അവര്‍ മൊഹമ്മദിന്റെയോ ഇസ്ലാമിന്റെയോ അഭിമാനം സംരക്ഷിച്ചൊന്നുമില്ല. മൊഹമ്മദിനെയും ഇസ്ലാമിനെയും കൂടുതല്‍ നാണം കുടുത്തി. പതിവു പോലെ മുഖം മൂടി ധരിച്ച മുസ്ലിങ്ങള്‍ ഇപ്പോഴും പറയും, ഇവര്‍ മുസ്ലിങ്ങളല്ല. ഇവര്‍ ചെയ്തത് ഇസ്ലാമുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല എന്നൊക്കെ. ഈ മുസ്ലിങ്ങളോട് സഹതപിക്കുക.

കുറച്ച് നാളുകള്‍ക്ക് മുന്നെ ഓസ്ട്രേലിയയിലെ സിഡ്‌നിയിലും  ഒരിസ്ലാമിക ഭീകരന്‍ ഒരു ചായക്കടയില്‍ കുറച്ചു പേരെ ബന്ധികളാക്കി ഭീകരാന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു. രണ്ടു ബന്ധികളെ കൊലപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും ഈ മാന്യ ദേഹവും അള്ള നല്‍കുമെന്നു വിശ്വസിച്ച ഹൂറികളെ തേടി സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി.

ഈ ഭീകരന്റെ ചരിത്രം പ്രത്യേകം പരിഗണന അര്‍ഹിക്കുന്നുണ്ട്. ഇറാനിലെ ഇസ്ലാമിക ഭരണ കൂടം പീഢിപ്പിക്കുന്ന മിത വാദ മുസ്ലിമെന്ന നാട്യത്തിലാണിദ്ദേഹം ഇറാനില്‍ നിന്നും ഓടിപ്പോയി ഓസ്ട്രേലിയയില്‍ അഭയം തേടിയത്.  ഇപ്പോള്‍ ആ കള്ളക്കളി മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് ബോധ്യമാകുന്നുണ്ട്. ഇസ്ലാമിക രാജ്യങ്ങളില്‍ സ്വാതന്ത്ര്യമില്ല എന്നും പറഞ്ഞാണ്, മുസ്ലിങ്ങള്‍ മതേതര രാജ്യങ്ങളായ പടിഞ്ഞാറന്‍ നാടുകളിലേക്ക് കുടിയേറുന്നത്. ഇവര്‍ പറയുന്ന കള്ളക്കഥകള്‍ വിശ്വസിച്ച് ആ രാജ്യങ്ങള്‍ അവര്‍ക്ക് അഭയം നല്‍കുന്നു. പക്ഷെ ഈ കുടിയേറ്റങ്ങള്‍ക്കൊക്കെ വ്യക്തമായ അജണ്ട ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നൊക്കെ ഇപ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് മനസിലായി വരുന്നുണ്ട്. മുസ്ലിം കുടിയേറ്റത്തെ എതിര്‍ക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളൊക്കെ ഇപ്പോള്‍ യൂറോപ്പില്‍ ശക്തി പ്രാപിക്കുന്നു. 



പാരീസില്‍ 16 പേരെ വധിച്ച ഇസ്ലാമിക ഭീകരര്‍ അല്‍ ഖയിദയുടെ ആളുകളാണ്. ഇതുകൊണ്ട് അവര്‍ എന്തു നേടുന്നു എന്നത് പ്രസക്തമായ വിഷയമാണ്. ഇസ്ലാമിനെയും മുസ്ലിം പ്രവാചകനെയും സംരക്ഷിക്കുന്നു എന്നാണെങ്കില്‍ അവര്‍ക്ക് പൂര്‍ണ്ണമായും തെറ്റിപ്പോയി. ഇതുപോലെ ആരെങ്കിലും സംരക്ഷിച്ചാലേ ഇസ്ലാം നിലനില്‍ക്കൂ എങ്കില്‍ ഈ വികല തത്വശാസ്ത്രം അധിക കാലം നിലനില്‍ക്കാന്‍ സാധ്യത ഇല്ല. ഇസ്ലാമിക ലോകത്തെ പ്രബല രാജ്യങ്ങളായ അഫ്ഘാനിസ്ഥാനിലും പാകിസ്താനിലും ഇറാക്കിലും സിറിയയിലും ഇപ്പോള്‍ കടുത്ത യുദ്ധം നടക്കുകയാണ്. ഇസ്ലാമിന്റെ സുവര്‍ണ്ണയുഗം എന്നൊക്കെ മുസ്ലിങ്ങള്‍ അവകാശപ്പെടുന്ന കാലത്തെ തലസ്ഥാനങ്ങളായിരുന്നു ബാഗ്ദാദും ഡമാസ്കസും. അതിനു ചുറ്റുമുള്ള പ്രദേശങ്ങളൊക്കെ ഈ സുവര്‍ണ്ണ യുഗത്തിനു സക്ഷിയാണ്. അതൊക്കെ ഇനി ഒരായിരം വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞാലും തിരികെ വരാത്ത വിധം ഇപ്പോള്‍ തന്നെ നശിച്ചു പോയി കഴിഞ്ഞു. ഇപ്പോള്‍ രൂപം ​കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഇസ്ലാമിക് സ്റ്റേറ്റ് എന്ന ഭീകര സത്വം അത് ഒരുകാലത്തും ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേല്‍ക്കില്ല എന്ന അവസ്ഥയിലേക്കെത്തിക്കുമെന്നു തീര്‍ച്ചയാണ്.

പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളൊന്നും ഇനി അവിടെ നേരിട്ടൊരു യുദ്ധം ചെയ്യില്ല. മുസ്ലിങ്ങളേക്കൊണ്ട് പരസ്പരം യുദ്ധം ചെയ്യിച്ച് അതിനെ നശിപ്പിക്കുക എന്നതാണവരുടെ നയം. പാകിസ്താന്‍ തന്നെ അതിന്റെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ്. ഇത്രകാലം താലിബനെ സംരക്ഷിച്ച പാകിസ്താന്‍ ഭരണകൂടം ഇപ്പോള്‍ താലിബന്റെ പ്രധാനശത്രു ആയി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഇനി അമേരിക്ക പാകിസ്ഥാന്‍ ഭരണ കൂടത്തേക്കൊണ്ട് താലിബാനെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യിക്കും. പാകിസ്താന്‍ ഭരിക്കുന്ന പാര്‍ട്ടിയുടെ അംഗങ്ങളെ വധിക്കാന്‍ താലിബാന്‍  ആഹ്വാനം ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു. സിറിയയില്‍ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നത് മൂന്നു വിഭഗങ്ങളായി തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്ന മുസ്ലിങ്ങളാണ്. ഇറാക്കിലും അതാണവസ്ഥ. അഫ്ഘാനിസ്ഥാനില്‍ രണ്ടു വിഭാഗം മുസ്ലിങ്ങള്‍ പരസ്പരം വെട്ടി ചാകുന്നു. ഇപ്പോള്‍ പാകിസ്ഥാനിലും അതാരംഭിച്ചു കഴിഞ്ഞു. പക്ഷെ മന്തന്മാരായ മുസ്ലിങ്ങള്‍ക്ക് അത് മനസിലാകില്ല. അതിനുള്ള വിവേകം അള്ളായുടെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ട് അവര്‍ക്കുണ്ടാകാനും പോകുന്നില്ല. ഇവിടങ്ങളില്‍ മരിച്ച് വീഴുന്നവര്‍ ഭൂരിഭാഗവും മുസ്ലിങ്ങളാണെന്ന ചിന്ത പോലും ഇവര്‍ക്കില്ല. പാലസ്തീനിലെ ഇസ്ലാമിക തീവ്ര സംഘടന ആയ ഹമാസിന്റെ സ്ഥാപക നേതാവിന്റെ മകന്‍ കുറച്ചു വര്‍ഷങ്ങള്‍ മുന്നെ പ്രവചിച്ചത് ഇതായിരുന്നു.


ഇത് ഒരു പരിധി വരെ ശരിയാണെന്നു തോന്നിപ്പിക്കുന്ന സംഭവഗതികളാണിപ്പോള്‍ അരങ്ങേറുന്നത്. 

പാരീസിലും സിഡ്‌നിയിലും ലണ്ടണിലും, മാഡ്രിഡിലും, ബോസ്റ്റണിലും, ന്യൂ യോര്‍ക്കിലുമൊക്കെ ഉണ്ടായ സംഭവങ്ങളെ  പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങള്‍ നിസാരമായി എടുക്കുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല.  അവിടങ്ങളില്‍ ജീവിക്കുന്ന മുസ്ലിങ്ങളുടെ ജീവിതം കൂടുതല്‍ ദുരിതമയമാകും. മുസ്ലിങ്ങളില്‍ നിന്നു തന്നെ ഈ അഭിപ്രായം വരുന്നുണ്ട്. ഇപ്പോള്‍ തന്നെ സംശയത്തിന്റെ നിഴലില്‍ നില്‍ക്കുന്ന മുസ്ലിങ്ങള്‍ ഇനി കൂടുതല്‍ സംശയത്തിന്റെ നിഴലിലാകും. കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ റെയിഡുകളും അറസ്റ്റുകളും ഉണ്ടാകും. ഇതു വരെ മതേതരമായി ചിന്തിച്ചിരുന്ന മറ്റുള്ളവര്‍ കടുത്ത നിലപാടുകള്‍ എടുക്കാന്‍ തുടങ്ങും. മുന്‍ ഓസ്ട്രേയിലന്‍ പ്രധാനമന്ത്രി ജൂലിയ ഗില്ലാര്‍ഡ് അത് പരസ്യമായി പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു.

സിഡ്നി സംഭവം ഉണ്ടായപ്പോള്‍ തല മറച്ച് വസ്ത്രം ധരിച്ചിരുന്ന ഒരു മുസ്ലിം സ്ത്രീക്ക് അതഴിച്ചു മാറ്റി യാത്ര ചെയ്യേണ്ടി വന്നു.

A young Sydney woman, Rachael Jacobs, appears to have inspired the campaign after posting a moving Facebook status about her encounter with a Muslim woman earlier in the day.
"...and the (presumably) Muslim woman sitting next to me on the train silently removes her hijab," Ms Jacobs wrote.
"I ran after her at the trainstation. I said 'put it back on. I'll walk with u'. She started to cry and hugged me for about a minute - then walked off alone."

ഇന്‍ഡ്യയില്‍ ഇപ്പോള്‍ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നത് പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളില്‍ ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യത തള്ളിക്കളയാന്‍ ആകില്ല. മതേതരരായി ചിന്തിച്ചിരുന്ന ഇന്‍ഡ്യയിലെ ഒരു വിഭാഗം ഹിന്ദുക്കള്‍ ബി ജെ പി യെ പിന്തുണച്ചതുകൊണ്ടാണ്, ബി ജെ പിക്ക് ഒറ്റക്ക് ഭരിക്കാനുള്ള ഭൂരിപക്ഷം ലഭിച്ചത്. മുസ്ലിം വിരോധം എന്ന ഒറ്റ അജണ്ടയിലാണീ ഹൈന്ദവ പാര്‍ട്ടി ഉണ്ടായതും ശക്തി പ്രാപിച്ചതും. ഗുജറാത്തില്‍ ആയിരക്കണക്കിനു മുസ്ലിങ്ങളെ കൂട്ടക്കൊല ചെയ്യുന്നതിന്, ഒത്താശ ചെയ്ത മോദിയാണിപ്പോള്‍ ഇന്‍ഡ്യന്‍ പ്രധാന മന്ത്രിയും. പാരീസില്‍ ഇസ്ലാമിക ഭീകരർ  നടത്തിയ  ഹീനതയെ അപലപിക്കുന്നതിനു പകരം അത് ചെയ്തവര്‍ക്ക് വന്‍ പ്രതിഫലം പ്രഖ്യാപിച്ച മുസ്ലിം നേതാക്കള്‍ വരെ ഇന്‍ഡ്യയില്‍ ഉണ്ട്.

അമേരിക്കയുടെ വികല നയങ്ങള്‍ ഇസ്ലാമിക ഭീകരത ശക്തി പ്രാപിക്കുന്നതില്‍ വളരെ ഏറെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നു പറയാതെ വയ്യ.  50 വര്‍ഷം മുന്നെ ഇന്‍ഡോനേഷ്യ, ഇറാന്‍, ഈജിപ്റ്റ്, സിറിയ, ഇറാക്ക്, പാല്സ്തീന്‍ തുടങ്ങിയ മൂസ്ലിം ഭൂരിപക്ഷ പ്രദേശങ്ങളൊക്കെ തികച്ചും മതേതര സമൂഹങ്ങളായിരുന്നു. ഇവിടങ്ങളില്‍  ഉണ്ടായിരുന്ന ജന നേതാക്കള്‍ സമൂഹ്യ നീതിക്കു വേണ്ടിയും സ്തിതി സമത്വത്തിനു വേണ്ടിയും മതേതരത്തത്തിനു വേണ്ടിയും  ശ്രമിച്ചവരായിരുന്നു. ഇസ്ലാമിക  തീവ്രവാദത്തെ പടിക്കു പുറത്തു നിറുത്താനും ഇവര്‍ക്ക് സാധിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ അത് സൌദി അറേബ്യ ഭരിക്കുന്ന വഹാബുകള്‍ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. അമേരിക്കയുടെ കമ്യൂണിസ്റ്റു വിരോധത്തെ വഹാബികള്‍ അവരുടെ അജണ്ട നടപ്പിലാക്കാന്‍ ഉപയോഗപ്പെടുത്തി. മതേതര ഇസ്ലാമിക സമൂഹങ്ങളെ ഒക്കെ തീവ്ര ഇസ്ലാമിക സമൂഹങ്ങള്‍ ആക്കി മാറ്റാന്‍ ബില്യണ്‍ കണക്കിനു പെട്രോ ഡോളര്‍ അവര്‍ ചെലവഴിച്ചു. ഇന്‍ഡോനേഷ്യയിലെ സുകര്‍ണോ, അഫ്ഘാനിസ്ഥാനിലെ നജിബുള്ള , ഇറാക്കിലെ സദ്ദാം ഹുസൈന്‍, സിറിയയിലെ ബഷാര്‍  അല്‍ അസാദ്, ഈജിപ്റ്റിലെ ഹോസ്നി മുബാറക്ക് തുടങ്ങിയവരെ  പുറത്താക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങള്‍ക്ക് പിന്നില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ച ഇസ്ലാമിക തീവ്രവാദ പ്രസ്ഥാനങ്ങളെ ഒക്കെ സഹായിച്ചത് സൌദി അറേബ്യയിലെ വഹാബികളാണ്. കമ്യൂണിസത്തെയും സോഷ്യലിസത്തെയും എതിര്‍ക്കുന്ന അമേരിക്കന്‍ ഭരണ കൂടങ്ങള്‍ ഇതിനു സകല പിന്തുണയും കൊടുത്തു. അമേരിക്കയുടെ കമ്യൂണിസ്റ്റ്/സോഷ്യലിസ്റ്റ് വിരോധം ഈ പ്രദേശങ്ങളെ ഒക്കെ ഇസ്ലാമിക ഭീകര പ്രദേശങ്ങളാക്കി മാറ്റി. അഫ്ഘാനിസ്ഥാനിലെ കമ്യൂണിസ്റ്റ് സര്‍ക്കാരിനോടുള്ള അമേരിക്കന്‍ വിരോധം ഇസ്ലാമിക ഭീകരര്‍  അതി സമര്‍ദ്ധമായി മുതലെടുത്തു. അതിനു സകല പിന്തുണയും ധനസഹായവും കൊടുത്ത പ്രസ്ഥാനമാണ്, സൌദി അറേബ്യയില്‍ രൂപം കൊണ്ട വഹാബിസം . ലോകം മുഴുവനുമുള്ള ഇസ്ലാമിക ഭീകരതയെ സഹായിക്കുന്നത് പാകിസ്താനും, സൌദി അറേബ്യയും, ഖത്തറും ആണ്. ഈ മൂന്നു രാജ്യങ്ങളെയും ഇന്നേറ്റവും കൂടുതല്‍ സഹായിക്കുന്നത് അമേരിക്കയും.  ഈ തീവ്ര പ്രസ്ഥാനങ്ങളൊക്കെ ഭീകര പ്രസ്ഥാനങ്ങളായി അമേരിക്കയുടെ താല്‍പ്പര്യങ്ങളെ എതിര്‍ക്കുമെന്ന് അവര്‍ കരുതിയില്ല. അത് മനസിലാക്കി  വന്നപ്പോഴേക്കും സമയം വൈകി. ഇനി അമേരിക്കയുടെയും സഖ്യകക്ഷികളുടെയും മുന്നില്‍  ഒരു വഴിയേ അവശേഷിക്കുന്നുള്ളു. ഇസ്ലാമിക രാജ്യങ്ങളെ കഴിയുന്നത്ര ശിഥിലമാക്കുക. അമേരിക്കയിലെ തീവ്ര ക്രൈസ്തവ വലതുപക്ഷം അതിനെ പിന്തുണക്കുമെന്നു തീര്‍ച്ചയാണ്. അതിനു ന്യായീകരണം നല്‍കുന്ന പ്രവര്‍ത്തികളാണിപ്പോള്‍ ഇസ്ലാമിക ഭീകരര്‍ ചെയ്തു കൂട്ടുന്നതൊക്കെയും.  


ഇന്ന് ലോകത്തുള്ള ഏത് തീവ്ര മുസ്ലിം പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെയും വേരുകള്‍  ചെന്നെത്തുന്നത്  അറേബ്യയിലെ വഹാബിസത്തില്‍ ആണ്. വഹാബിസത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ മുഖമാണ്. സൌദി രാജകുടുംബം. ഇവര്‍ക്ക് ശരിക്കും ഇരട്ട മുഖമാണുള്ളത്. ഒരു വശത്ത് അമേരിക്ക എതിര്‍ക്കുന്ന ഇസ്ലാമിക ഭീകരതയെ സഹായിക്കുക. മറുവശത്ത് അമേരിക്കയുടെ സാമ്പത്തിക നയങ്ങളെ അകമഴിഞ്ഞ് പിന്തുണക്കുക. അവര്‍ക്ക് കപ്പം കൊടുത്ത് സന്തോഷിപ്പിക്കുക. അതു വഴി അധികാരം നിലനിറുത്താനുള്ള സൈനിക സഹായം തരപ്പെടുത്തുക. അമേരിക്കന്‍ പിന്തുണ ഇല്ലാതായാല്‍ അടുത്ത നിമിഷം ഈ വഹാബി ഭരണ കൂടങ്ങള്‍ നിലം പൊത്തുമെന്നതില്‍ യാതൊരു സംശയവുമില്ല.

വഹാബിസത്തിന്റെ ചരിത്രം അല്‍പ്പം രസകരമാണ്. നാലാമത്തെ ഖലീഫ ആയിരുന്ന അലി, മൊഹമ്മദിന്റെ ഇഷ്ടഭാര്യ അയിശയെ പേടിച്ച് ഇസ്ലാമിക സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനം ഇറാക്കിലെ ബസ്രയിലേക്കും പിന്നീട് കുഫയിലേക്കും  മാറ്റിയ ശേഷം ഇസ്ലാമിക സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സിരാകേന്ദ്രം ഇറാക്കും സിറിയയും ഒക്കെ ആയിരുന്നു.  ഇസ്ലാമിക ലോകത്തിന്റെ സിരാകേന്ദ്രം അറേബ്യയിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടു വന്നത് വഹാബിസത്തിന്റെ സ്ഥാപകന്‍ ആയ അബ്ദുള്‍ വഹാബ് ആയിരുന്നു. മൊഹാമ്മദിനു മുന്നെ ഉണ്ടായിരുന്ന കാലത്തേതുപോലെ പല ഗോത്രങ്ങളുടെ സ്വയം ഭരണമായിരുന്നു മണലാരണ്യം ആയിരുന്ന അറേബ്യയില്‍ അബ്ദുള്‍ വഹാബിന്റെ കാലത്തും. ചെറിയ ഒരു ഗോത്രത്തിന്റെ തലവന്‍ ആയിരുന്ന മൊഹമ്മദ് ബിന്‍ സൌദും ആയി അദ്ദേഹം ഒരു സഖ്യമുണ്ടാക്കി. അതുപ്രകാരം ഭരണാധികാരം സൌദിനും, മതാധികാരം വഹാബിനും ആയി തീര്‍ന്നു. ചെറിയ ഗോത്രനേതാവിന്റെ സ്ഥാനത്തു നിന്നും മറ്റ് ഗോത്രങ്ങളെ  മുസ്ലിം പ്രവാചകന്‍ പണ്ട് പിടിച്ചടക്കിയതുപോലെ വഹാബും സൌദും ചേര്‍ന്ന് അറേബ്യയിലെ അന്നുണ്ടായിരുന ഗോത്ര വര്‍ഗങ്ങളെ ഒക്കെ കീഴടക്കി. സൌദി അറേബ്യ എന്ന രാജ്യം  ഇവര്‍ രണ്ടു പേരം ​ചേര്‍ന്ന് സ്ഥാപിച്ചു. . അബ്ദുള്‍ വഹാബ് അവകാശപ്പെട്ടത് ഇസ്ലാമിനെ മൊഹമ്മദിന്റെ കാലത്തേതുപോലെ അറേബ്യയില്‍ നടപ്പിലാക്കുന്നു  എന്നായിരുന്നു. ഇന്നും അതാണവിടെ നിലനില്‍ക്കുന്നത്. 

അബ്ദുല്‍ വഹാബിന്, ഒരു ഇന്‍ഡ്യന്‍ പതിപ്പു കൂടി ഉണ്ട്. മുഘള്‍ ഭരണ കാലത്ത് ഇന്‍ഡ്യയിലും പരിശുദ്ധ ഇസ്ലാം നടപ്പിലാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച ഷാ വലിയുള്ള. മുഘള്‍ ഭരണത്തിനെതിരെ മറാത്ത പ്രക്ഷോഭം ഉണ്ടായപ്പോള്‍ അഫ്ഘാന്‍ രാജാവിനോട് ഇന്‍ഡ്യ ആക്രമിച്ച് കീഴടക്കാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ട മഹാനും കൂടെ ആണദ്ദേഹം.

വഹാബിസം ഏറ്റവും കര്‍ക്കശമായ ഇസ്ലാമിക വിഭാഗമാണ്. കുര്‍ആന്‍ മാത്രമാണവരുടെ ഭരണ ഘടന. ഈ വഹാബിസം സ്ത്രീകളെ മൂന്നാം കിട പൌരന്മാരായി കണക്കാക്കുന്നു. മുഖം കൂടി മൂടുന്ന പര്‍ദ്ദ ഇടാതെ സ്ത്രീക്ക് പുറത്തിറങ്ങാന്‍ ആകില്ല. രക്തബന്ധമുള്ള പുരുഷനൊപ്പം മാത്രമേ വഹാബിസത്തില്‍ സ്ത്രീക്ക് സഞ്ചാര സ്വാതന്ത്ര്യമുള്ളു. മറ്റ് മത വിശ്വാസങ്ങള്‍ ഈ ഭരണത്തില്‍ അനുവദിക്കപ്പെടുന്നില്ല. മതം ഉപേക്ഷിച്ചാല്‍ മരണ  ശിക്ഷയാണു വിധിക്കുക. ബലാല്‍ സംഗം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഇരയെ ശിക്ഷിക്കുന്ന ഏക വ്യവസ്ഥിതി  വഹാബിസം മാത്രമാണ്. ഈ വ്യവസ്ഥിതിയില്‍ മതസ്വാതന്ത്ര്യം പോലെ തന്നെ രാഷ്ട്രീയ സ്വാതന്ത്ര്യവും അനുവദിക്കപ്പെടുന്നില്ല. സിനിമ പോലുള്ള കലാരൂപങ്ങള്‍ നിഷിദ്ധമാണവിടെ. മുസ്ലിം പ്രാര്‍ത്ഥനാ സമയത്ത് എല്ലാ സ്ഥാപനങ്ങളും അടച്ചിടണമെന്ന കര്‍ശന നിയമം അവിടെ ഉണ്ട്.  ശിരഛേദം ചെയ്യുക, കൈയ്യും കാലും വെട്ടുക, പരസ്യമായി ചാട്ടവാറിനടിക്കുക, എന്നൊക്കെ ഉള്ള കിരാത ശിക്ഷാരീതികളാണവിടെ നിലവിലുള്ളത്. പുരോഗമന ആശയങ്ങളോടും,  മറ്റ് മത വിശ്വാസങ്ങളോടും, ഇസ്ലാമിലെ തന്നെ മറ്റ് വിഭാഗങ്ങളായ ഷിയ അഹമ്മദി തുടങ്ങിയവയോടും ഉള്ള അസഹിഷ്ണുത, തുടങ്ങിയവ ഇതിന്റെ മുഖ മുദ്രയും ആണ്.  ഇതും, മൊഹമ്മദിന്റെ കാലത്തെ കാട്ടറബികളുടെ ഗോത്രനീതിയും,  ലോകാവസാനം വരെ മുസ്ലിങ്ങള്‍ പിന്തുടരേണ്ടതാണെന്ന് അദ്ദേഹം കര്‍ശനമായി നിര്‍ദ്ദേശിച്ച് ശരിയ എന്ന നിയമത്തിന്റെ ഭഗമാക്കിയതും ആണെന്നതാണു സത്യം.

സൌദി അറേബ്യയിലെ വഹാബിസം അതേ രീതിയില്‍ താലിബന്‍ അഫ്ഘാനിസ്താനില്‍ അധികാരം പിടിച്ചടക്കിയപ്പോള്‍ നടപ്പിലാക്കി. പിന്നീട് ഇതിനെ കാണാനാവുന്നത് ഏറ്റവും പുതിയ ഇസ്ലാമിക സ്റ്റേറ്റ് എന്ന പ്രതിഭാസത്തിലാണ്. ഇസ്ലാമിലെ പ്രബല തീവ്ര ഭീകര പ്രസ്ഥാനങ്ങളായ താലിബാന്‍,  അല്‍ ഖയിദ, ബോക്കോ ഹറാം തുടങ്ങിയവയൊക്കെ പിന്തുടരുന്നതും  സൌദി വഹാബിസം തന്നെയാണ്.

കഴിഞ്ഞ നാലു ദശകങ്ങളില്‍ ലോകത്താകെ ഒരു കോടി മുസ്ലിങ്ങള്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടു എന്നാണ്, അനൌദ്യോഗിക കണക്കുകള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതില്‍ പകുതിയില്‍ അധികവും കൊല്ലപ്പെട്ടത് ഇസ്ലാമിക ഭീകരരുടെ കൈ കൊണ്ടാണ്. ബാക്കി പാശ്ചാത്യ ശക്തികള്‍ നടത്തുന്ന യുദ്ധങ്ങളിലും. ഇത് അടുത്ത കാലത്തൊന്നും അവസാനിക്കാന്‍ പോകുന്ന ലക്ഷണമില്ല.

പാരീസില്‍ നടത്തിയ ഭീകര ആക്രമണത്തില്‍ ഇതു വരെ കാണാത്ത ഒന്നു കൂടി ഉണ്ട്. ഒരു സ്ത്രീ ഭീകര കൂടി ഇതിന്റെ ഭാഗമായിരിക്കുന്നു.

Mug shot of Hayat Boumeddiene

കൊച്ചു പെണ്‍കുട്ടികളുടെ ദേഹത്ത് ബോംബ് വച്ചു കെട്ടി വിട്ട് ജനങ്ങളുടെ കൊല്ലുന്നതൊക്കെ ഇസ്ലാമിക ഭീകരര്‍ സാധാരണ ചെയ്യുന്ന പ്രവര്‍ത്തി ആണെങ്കിലും ഭീകരാക്രമണത്തിന്റെ ആസൂത്രണത്തില്‍ ഒരു മുസ്ലിം സ്ത്രീ ജിഹാദി പങ്കെടുക്കുന്നത് ആദ്യമാണെന്നു തോന്നുന്നു.

ഇപ്പോള്‍ പാകിസ്താന്‍ മുതല്‍ ആഫ്രിക്ക വരെ ഉള്ള ഇസ്ലാമിക പ്രദേശങ്ങളുടെ അവസ്ഥ പരിതാപകരമാണെന്നു പറയാം. ഭൂരിഭാഗവും  യാതൊരു ഭാവിയുമില്ലാത്ത പാഴ്ഭൂമികളാണ്. അവിടങ്ങളില്‍ ഭരിക്കുന്ന സര്‍ക്കാരുകള്‍ക്ക് ജനതയുടെ മേല്‍ നിയന്ത്രണമില്ല. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഭരിക്കുന്നത് മിലിഷ്യകളെന്നു വിളിക്കാവുന്ന ഭീകര സംഘടനകളോ, Terrorist Theocracy  എന്നു വിളിക്കാവുന്ന ഭരണ സംവിധാനമോ ആണ്. എണ്ണപ്പണത്തിന്റെ പുളപ്പുള്ള കുറച്ച് തുരുത്തുകള്‍ ഈ Terrorist Theocracy യുടെ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്.

ഇസ്ലാമിക ജീര്‍ണ്ണതയില്‍ നിന്ന് അല്‍പ്പം മാറി ചിന്തിച്ച രാജ്യമായിരുന്നു തുര്‍ക്കി.ഓട്ടോമന്‍ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പതന ശേഷം അധികാരത്തില്‍ വന്ന മുസ്തഫ കെമാല്‍ അതാ തുര്‍ക്ക് പുരോഗമന ചിന്താഗതി ഉള്ള ഭരണാധികാരി ആയിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഇസ്ലാമിക കലിഫേറ്റിനെ പടിയടച്ച് പിണ്ഡം വച്ചു. മതത്തെ ഭരണ കൂടത്തില്‍ നിന്നും പൊതു സ്ഥലത്തു നിന്നും മാറ്റി നിറുത്തി അദ്ദേഹം തുര്‍ക്കിയെ പുരോഗതിയിലേക്ക് നയിച്ചു. നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ക്ക് മുന്നെ മുസ്ലിങ്ങള്‍ പിടിച്ചടക്കി മോസ്ക് ആക്കി മാറ്റിയ കോണ്‍സ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലെ ഹേജിയ സോഫിയ കതീഡ്രല്‍ അദ്ദേഹം ഒരു മ്യൂസിയം ആക്കി മാറ്റി. പക്ഷെ ഇപ്പോഴത്തെ തുര്‍ക്കി ഭരണ കര്‍ത്താക്കള്‍ തുര്‍ക്കിയെ വീണ്ടും അന്ധകാര യുഗത്തിലേക്ക് നയിക്കാനാണു ശ്രമിക്കുന്നത്. കൂടെ യൂറോപ്യന്‍ യൂണിയനില്‍ കയറി പറ്റി യൂറോപ്പിനെ ഇസ്ലാമിക വത്കരിക്കാന്‍ ആണവര്‍ സ്വപ്നം കാണുന്നത്. അവരുടെ ശ്രമം വിജയം വരിക്കുമോ എന്ന് കാത്തിരുന്നു കാണാം. പാരീസില്‍ ഉണ്ടായ ഭീകരാക്രമണം ഈ സ്വപ്നത്തെ തല്ലിക്കെടുത്താനാണു സാധ്യത.

ഇസ്ലാമിക ഭീകരതയുടെ നയം വളരെ വ്യക്തമാണ്. മറ്റൊരു സംസ്കാരമോ തത്വശാസ്ത്രമോ മത വിശ്വാസമോ ആയി അതിനു യോജിച്ചു പോകാന്‍ ആകില്ല. അതുകൊണ്ട് അതൊക്കെ പിന്തുടരുന്ന എല്ലാറ്റിനെയും അവര്‍ എതിര്‍ക്കും. നശിപ്പിക്കും. പല്ലിനു പല്ല്, എന്ന കാട്ടു നീതി നല്ല നയമല്ല. പക്ഷെ ഒരു ഭീകര ജന്തുവിന്റെ മുന്നില്‍ എന്തു ചെയ്യാന്‍ ആകും. അത് നമ്മെ നശിപ്പിക്കുന്നതിനു മുന്നെ അതിനെ നശിപ്പിക്കുക. മരിച്ചുപോയി സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ ലഭിക്കുന്ന ഹൂറികളെ സ്വപ്നം കാണുന്നവര്‍ക്ക് ജീവിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം ഉണ്ടാകില്ല. പക്ഷെ മറ്റുള്ളവര്‍ അങ്ങനെ അല്ലല്ലൊ.

Saturday, 20 December 2014

ചരിത്രത്തിലെ പുതിയ ചില തിരിച്ചറിവുകള്‍ 



കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച ലോകത്ത് ചില തിരിച്ചറിവുകള്‍  ഉണ്ടായി. അതില്‍ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരെണ്ണം ലോകത്ത് സമാധാനമുണ്ടാക്കാന്‍ ശേഷി ഉള്ളതാണ്. രണ്ടാമത്തേത് സമാധാനമുണ്ടാക്കാന്‍ സാധ്യത കുറവും.

അമേരിക്കയും ക്യൂബയും 

അമേരിക്കക്കുണ്ടായ തിരിച്ചറിവാണ്, പ്രസക്തമായത്. അരനൂറ്റാണ്ടു കാലം ക്യൂബയുമായി ഉണ്ടായിരുന്ന ബന്ധങ്ങള്‍ അമേരിക്ക പൊളിച്ചെഴുതുന്നു. ആ തിരിച്ചറിവ്, അമേരിക്കന്‍ പ്രസിഡണ്ടായ ഒബാമയുടെ വാക്കുകളിലൂടെ കേള്‍ക്കുക.



ക്യൂബയോടുള്ള അമേരിക്കന്‍ നിലപാട് മാറാനുണ്ടായ കാരണങ്ങളായി  ഒബാമ പറയുന്നത് ഇവയാണ്.

1. ക്യൂബയെ ഇല്ലാതാക്കാന്‍ 50 വര്‍ഷങ്ങള്‍ നടത്തിയ കുതന്ത്രങ്ങളൊന്നും വിജയം കണ്ടില്ല. അതുകൊണ്ട് പുതിയ സമീപനങ്ങള്‍ ആവശ്യമാണ്.

2. ക്യൂബയെ ഭീകര രാഷ്ട്രമായി പ്രഖ്യാപിച്ചതിന്, ഇന്നത്തെ ലോക സാഹചര്യത്തില്‍ പ്രസക്തിയില്ല. ഭീകരതയുടെ സ്വഭാവം കഴിഞ്ഞ പതിറ്റാണ്ടുകളില്‍ ആകെ മാറി. അല്‍ ഖയിദയും, ഇസ്ലാമിക് സ്റ്റേറ്റും ഒക്കെ ആണിന്ന് ഭീകര പ്രസ്ഥാനങ്ങള്‍. ഭീകരതയെ എതിര്‍ക്കുകയും തള്ളിപ്പറയുകയും  ചെയ്യുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രത്തെ ഒറ്റപ്പെടുത്തുന്നത് ശരിയല്ല.

3. അമേരിക്കയിലെയും ക്യൂബയിലെയും ജനങ്ങളെ വേര്‍തിരിച്ചു നിറത്തുന്നത് ശരിയല്ല. അവര്‍ പരസ്പരം സഹകരിക്കണം.വ്യാപാരം ശക്തിപ്രാപിക്കണം. നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ അമേരിക്കയുടെ ഉപരോധം ക്യൂബക്കാര്‍ക്ക് ലോകത്തിന്റെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള സാങ്കേതിക വിദ്യ നിഷേധിച്ചു. അതിനിയും തുടരുന്നത് മാനുഷികമല്ല.

ആരെയും അതിശയിപ്പിക്കുന്ന മാറ്റങ്ങളാണ്, അമേരിക്കയുടെ നയങ്ങളില്‍ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നത്. ക്യൂബയില്‍ ഒരു മാറ്റവും ഉണ്ടായതായി കേട്ടിട്ടില്ല. അപ്പോള്‍ പിന്നെ എന്തിനായിരുന്നു അമേരിക്ക ക്യൂബയിലെ ജനങ്ങളെ അര നുറ്റാണ്ടു കാലം ശിക്ഷിച്ചത്?

അതിന്റെ ചരിത്രത്തിലേക്ക് ഒന്ന് എത്തി നോക്കാം.

19898 ലെ അമേരിക്കൻ  സ്പാനീഷ് യുദ്ധത്തില്‍ സ്പെയിന്‍ പരാജയപ്പെട്ടു. സ്പാനീഷ് കോളനി ആയിരുന്ന ക്യൂബ അമേരിക്കന്‍ അധീനതയില്‍ വന്നു. 1902ല്‍ ക്യൂബ  സ്വതന്ത്ര ആയെങ്കിലും അവിടത്തെ രാഷ്ട്രീയത്തില്‍ ഇടപെടാനുള്ള അവകാശം അമേരിക്ക  നില നിറുത്തി. 1909 ല്‍ ക്യൂബന്‍ പ്രസിഡണ്ടിനെ പുറത്താക്കി അമേരിക്ക അധികാരം പിടിച്ചെടുത്തു. കറുത്തവരുടെ അവകാശങ്ങള്‍ നിഷേധിക്കുന്ന അമേരിക്കന്‍ നയം ക്യൂബയിലും നടപ്പിലാക്കി. അതിനെതിരെ നടന്ന പ്രതിഷേധങ്ങളെ അമേരിക്ക സൈനിക ശക്തി ഉപയോഗിച്ച് അടിച്ചമര്‍ത്തി. പിന്നീടുള്ള അരനൂറ്റാണ്ടു കാലം അമേരിക്ക അവരോധിച്ച പാവകളായിരുന്നു അവിടെ ഭരിച്ചത്. പട്ടാള വിപ്ളവത്തിലൂടെ അധികാരം പിടിച്ചടക്കിയ ബറ്റിസ്റ്റക്കുള്ള സൈനിക സഹായം അമേരിക്ക 1958 ല്‍ നിറുത്തി. ബറ്റിസ്റ്റയെ പുറത്താക്കി 1959 ല്‍ ഫിഡല്‍ കാസ്ട്രോ എന്ന കമ്യൂണിസ്റ്റുകാരന്‍ അധികാരം പിടിച്ചെടുത്ത് കമ്യൂണിസ്റ്റു ഭരണം ക്യൂബയില്‍  നടപ്പില്‍ വരുത്തി.

1960 ല്‍ എല്ലാ അമേരിക്കന്‍ വ്യവസായ സംരംഭങ്ങളും കാസ്ട്രോ ദേശസാല്‍ക്കരിച്ചു. അരിശം പൂണ്ട അമേരിക്ക ക്യൂബയുമായുള്ള നയതന്ത്ര ബന്ധം വിഛേദിച്ചു. വ്യാപാര ഉപരോധവും ഏര്‍പ്പെടുത്തി. കാസ്ട്രോയെ പുറത്താക്കാനുള്ള പല നടപടികളും അമേരിക്ക സ്വീകരിച്ചു. പക്ഷെ കാസ്ട്രോ സോവിയറ്റ് യൂണിയനുമായി സഖ്യമുണ്ടാക്കിയത് അവര്‍ക്ക് സഹിക്കാന്‍ ആയില്ല. കസ്ട്രോയെ വധിക്കാന്‍ പല ശ്രമങ്ങളും സി ഐ എ നടത്തി. ശീത യുദ്ധത്തിന്റെ പരകോടിയില്‍ അമേരിക്കന്‍ അധിനിവേശത്തെ പേടിച്ച് സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ ആണവ മിസൈലുകള്‍ ക്യൂബയില്‍ സ്ഥാപിക്കാന്‍ കാസ്ട്രോ തീരുമാനിച്ചു. അത് ഒരു ആണവ യുദ്ധത്തിന്റെ വക്കോളമെത്തിയെങ്കിലും ചില നീക്കുപോക്കുകളിലൂടെ പരിഹരിച്ചു. പക്ഷെ അമേരിക്ക ഉദേശിച്ച രീതിയില്‍ ക്യൂബയില്‍ മാറ്റങ്ങളൊന്നുമുണ്ടായില്ല. പിന്നീട് ഈ രണ്ടു രാജ്യങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വഷളാകുകയാണുണ്ടായത്. 2002 ല്‍ ക്യൂബ ജൈവ ആയുധങ്ങളുണ്ടാക്കുന്നു എന്ന് അമേരിക്ക ആരോപിച്ചു. അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ക്യൂബയെ Axis of Evil എന്ന തട്ടിലേക്ക് മാറ്റി സ്ഥാപിച്ചു.

അമേരിക്കന്‍ പ്രസിഡണ്ടായിരുന്ന ജിമ്മി കാര്‍ട്ടര്‍ ക്യൂബ സന്ദര്‍ശിക്കുകയും ക്യൂബയുമായുള്ള ബന്ധം സാധാരണ നിലയിലാക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. പക്ഷെ പിന്നീട് അധികാരത്തിലെത്തിയ ജോര്‍ജ് ബുഷ് അതൊക്കെ അട്ടിമറിച്ചു. അതിനു ശേഷം കാസ്ട്രോ അധികാരത്തില്‍ നിന്നൊഴിഞ്ഞു. സഹോദരന്‍ റൌൾ  കാസ്ട്രോ പ്രസിഡണ്ടായി. ബറാക്ക് ഒബാമ അമേരിക്കന്‍  പ്രസിഡണ്ടായപ്പോഴാണ്. അര്‍ത്ഥവത്തായ പല നീക്കങ്ങളും ഉണ്ടായത്. അതിന്റെ പരിസമാപ്തി ആണിപ്പോള്‍ കാണുന്ന മാറ്റം.

കമ്യൂണിസ്റ്റു ചൈനയും കമ്യൂണിസ്റ്റ് വിയറ്റ്നാമും ആയി വ്യാപാര ഉടമ്പടികള്‍ ഉള്ള അമേരിക്കക്ക് കമ്യൂണിസ്റ്റു ക്യൂബയുമായി അടുക്കുന്നതിനു പേടിക്കേണ്ട എന്നാണിപ്പോള്‍ ഒബാമ പറയുന്നത്.

ക്യൂബയുമായുള്ള നയതന്ത്ര ബന്ധങ്ങള്‍ നേരെയാക്കാന്‍  ഒബാമക്ക് സാധിക്കും. പക്ഷെ ഉപരോധം നീക്കണമെങ്കില്‍ അമേരിക്കന്‍ കോണ്‍ഗ്രസിന്റെ അനുവാദം വേണം. അത് നേടി എടുക്കുക എളുപ്പമല്ല.

പാകിസ്താനും  താലിബനും

രണ്ടാമത്തെ തിരിച്ചറിവുണ്ടായിരിക്കുന്നത് പാകിസ്താനിലാണ്. താലിബന്‍ എന്ന ഇസ്ലാമിക ഭീകര സംഘടനയെ പാകിസ്ഥാന്‍ അധികാരികളാണു തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. അതിലേക്ക് വഴിവച്ചത് ലോക മനസാക്ഷിയെ ഞെട്ടിച്ച ഒരു ക്രൂരതയും.




പാകിസ്താന്‍ പ്രധാനമന്ത്രി നവാസ് ഷെരീഫ് താലിബന്‍ നടത്തുന്ന ഇസ്ലാമിക ഭീകരതയെ പിഴുതെറിയുമെന്ന  പ്രതിജ്ഞ എടുത്തിരിക്കുന്നു.



താലിബന്റെ ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാല്‍ ഈ വാര്‍ത്ത കേള്‍ക്കുന്ന ആരും ഞെട്ടും.

താലിബനെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ സ്കൂള്‍ കുട്ടികള്‍  എന്നാണര്‍ത്ഥം. കമ്യൂണിസത്തെ പേടിച്ച് അഫ്ഘാനിസ്താനില്‍ നിന്നും ഓടിപ്പോയവര്‍ പാക്സിതാനില്‍ സ്ഥാപിച്ച മത പാഠശാലകളില്‍ പഠിച്ച വിദ്യാര്‍ത്ഥികളാണ്, താലിബന്‍ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഭീകര കുട്ടികള്‍. ഇസ്ലാമിക പഠശാലകളില്‍ അവര്‍ പഠിച്ചതാണവര്‍ ഇപ്പോള്‍ നടപ്പിലാക്കുന്ന പ്രവര്‍ത്തികളൊക്കെ. ഇവരെ പരിശീലിപ്പിച്ചവര്‍ പാകിസ്താനിലെ സൈനിക നേതൃത്വവും. അഫ്ഘാനിസ്താനിലെ കമ്യൂണിസ്റ്റ് സര്‍ക്കാരിനെ തകര്‍ക്കാന്‍ വേണ്ടി അമേരിക്ക നല്‍കിയ സഹായത്തില്‍ ഏറിയ പങ്കും ഐ എസ് ഐ വഴി താലിബനില്‍ ചെന്നു ചേര്‍ന്നിരുന്നു. കമ്യൂണിസ്റ്റു സര്‍ക്കാര്‍ നിലം പതിച്ചപ്പോള്‍ അഫ്ഘാനിസ്താനില്‍ ആഭ്യന്തര യുദ്ധമുണ്ടായി. അപ്പോള്‍ അവിടേക്ക് മാര്‍ച്ച് ചെയ്ത താലിബനികള്‍ സ്ഥലങ്ങള്‍ ഓരോന്നായി പിടിച്ചടക്കി. കാന്ദഹാര്‍ തലസ്ഥാനമാക്കി ഒരു ഭരണ കൂടം സ്ഥാപിച്ചു. പിന്നീട് കാബൂളും പിടിച്ചടക്കി അവര്‍ അഫ്ഘാനിസ്താന്റെ പൂര്‍ണ്ണ നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുത്തു. പാകിസ്താനും യു എ ഇ യും സൌദി അറേബ്യയും മാത്രമേ ഈ ഭരണ കൂടത്തെ അംഗീകരിച്ചുള്ളു. കമ്യൂണിസത്തെ തോല്‍പ്പിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യം ​നേടിയ അമേരിക്ക പിന്നീട് അഫ്ഘാനിസ്താനിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയുമില്ല. മുസ്ലിം പ്രവാചകന്‍ ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ അറേബ്യയില്‍ നടപ്പിലാക്കിയ ഭരണം അതേപടി അഫ്ഘാനിസ്താനില്‍ താലിബന്‍ നടപ്പിലാക്കി. അന്നൊക്കെ അതിനെ അകമഴിഞ്ഞ് സഹായിച്ചത് പാകിസ്താന്‍ തന്നെ ആയിരുന്നു. അതിനുള്ള പ്രതിഫലമാണിപ്പോള്‍ താലിബന്‍ പാകിസ്താനു തിരിച്ചു നല്‍കിയിരിക്കുന്നത്.

താലിബനെ പരിശീലിപ്പിക്കുന്നതില്‍ നിര്‍ണ്ണായക പങ്കു വഹിച്ച പര്‍വേസ് മുഷാരഫ് പറയുന്നത് ഇപ്പോള്‍ താലിബന്‍ നടത്തിയ ആക്രമണത്തിന്റെ ഉത്തരവാദി ഇന്‍ഡ്യ ആണെന്നാണ്.



പര്‍വീസ് മുഷാരഫിനേപ്പോലെ   ഉത്തരവാദപ്പെട്ട സൈനിക പദവി വഹിച്ചവര്‍ ഇതുപോലെ പറയുമ്പോള്‍, ഇപ്പോള്‍ പാക്സിതാനുണ്ടായ തിരിച്ചറിവു കൊണ്ട് സമാധാനമുണ്ടാകാന്‍ സാധ്യത കുറവാണ്.  പ്രത്യേകിച്ച് ഹിന്ദു താലിബനികള്‍ ഇന്‍ഡ്യയില്‍ നിര്‍ണ്ണായക സ്ഥാനങ്ങള്‍ വഹിക്കുമ്പോള്‍.