2006 ഫെബ്രുവരി 27 ന്, സുപ്രീം കോടതി മുല്ലപ്പെരിയാര് വിഷയത്തില് ഒരു വിധി പ്രസ്താവിച്ചു അതേക്കുറിച്ചുള്ള റിപ്പോര്ട്ടാണ് താഴെ.
Verdict on Mullaperiyar
IT was a bitter pill that the Supreme Court prescribed for Kerala on February 27 by ordering it to allow Tamil Nadu to raise the maximum storage level of the 111-year-old Mullaperiyar dam from 136 feet to 142 feet. In effect, the court sanctioned the diversion of more water to Tamil Nadu from the Mullaperiyar, a river that originates and ends in Kerala, but had been, by a quirk of history, hogged by Tamil Nadu ever since its remarkable trans-basin diversion (through the construction of a masonry dam, a tunnel and a canal cut through the watershed) by the British rulers of India in 1895.
2009 നവംബര് 9ന്, സുപ്രീം കോടതി മറ്റൊരു വിധി പ്രസ്താവിച്ചു. അതേക്കുറിച്ചുള്ള റിപ്പോര്ട്ടാണ്, ചുവടെ
SC refers Mullaperiyar case to constitutional bench.
New Delhi: The Supreme Court has referred the Mullaperiyar case to a five-member constitutional bench and allowed Kerala government to go ahead with the construction of a new dam.
The Apex court made this order while hearing Tamil Nadu's petition against the dam safety law passed by the Kerala Government.
മുല്ലപ്പെരിയാറിന്റെ ഉയരം 136 അടിയില് നിന്നും 142 അടിയായി ഉയര്ത്താന് അനുവദിച്ച സുപ്രീം കോടതിക്കു തന്നെ ഇതിന്റെ ഗൌരവം പിടി കിട്ടി.
മുല്ലപ്പെരിയാറിനേ സംബന്ധിച്ച ഏറ്റവും പുതിയ റിപ്പോര്ട്ട് തികച്ചും ആശങ്കാജനകമാണ്.
http://malayalam.deepikaglobal.com/CAT2_sub.asp?ccode=CAT2&newscode=99686
ജലനിരപ്പ് 135 അടിയായതോടെ മുല്ലപ്പെരിയാര് അണക്കെട്ടിന്റെ ചോര്ച്ച കൂടി. മൂന്നിടത്തു കൂടി പുതുതായി ചോര്ച്ചയുണ്ടായിട്ടുണ്ടെന്ന് മുല്ലപ്പെരിയാര് സ്പെഷല് സെല് മേധാവി എം.കെ പരമേശ്വരന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സംഘം ഇന്നലെ കണ്ടെത്തി.
പതിനെട്ടാം ബ്ളോക്കില് രൂക്ഷമായ ചോര്ച്ചയുള്ളതായി സംഘം ചൊവ്വാഴ്ച കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. പത്തൊമ്പതാം ബ്ളോക്കില് ഡാമിന്റെ മധ്യഭാഗത്തായി 120 അടിക്കു മുകളിലുള്ള ചോര്ച്ച ഗുരുതരമാണ്.
ജലനിരപ്പ് കൂടുന്നതിന് അനുസരിച്ച് അണക്കെട്ടിന്റെ സ്ഥിതി കൂടുതല് മോശമാകുകയാണെന്ന് എം.കെ പരമേശ്വരന് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. ഇറിഗേഷന് ചീഫ് എന്ജിനിയര് പി.ലതിക, സുപ്രണ്ടിംഗ് എന്ജിനിയര് രാധാമണി തുടങ്ങിയവരും സംഘത്തിലുണ്ടായിരു.
കേരളം കുറച്ച് ഭീതിയോടെയും കുറച്ച തമാശയോടെയും കാണുന്ന ഒരു വിഷയമാണ്. മുല്ലപ്പെരിയാര്. അതിപ്പോള് വലിയ ഒരു നിയമ പ്രശ്നത്തിലേക്കും നീണ്ട നിയമ യുദ്ധത്തിലേക്കും പോകുകയാണ്. ഇപ്പോള് ഭരണഘടന ബഞ്ച് അതിന്റെ വിവിധ വശങ്ങള് പരിശോധിക്കാന് പോകുന്നു.
വര്ഷങ്ങളായി തമിഴ് നാടിന്റെ താല്പ്പര്യങ്ങള് മാത്രമാണ്, കേന്ദ്ര സര്ക്കാരും, സുപ്രീം കോടതിയും മാറി മാറി വന്ന കേരള സര്ക്കാരുകളും സംരക്ഷിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നത്.
ഈ വിഷയത്തില് കേരള ജനതയുടെ സുരക്ഷയെ ഗൌരവത്തോടെ കണ്ട ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവേ ഉള്ളു. സഖാവ് വി എസ് അച്യുതാനന്ദന്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ തളരാത്ത സമര വീര്യത്തിനു ഫലം കണ്ടു തുടങ്ങി. ഇതു വരെ കേരളത്തിനെതിരെ മുഖം തിരിച്ചു നിന്ന, അല്ലെങ്കില് മുഖ തിരിച്ചു നിര്ത്തപ്പെട്ട കേന്ദ്ര സര്ക്കാരും സുപ്രീം കോടതിയും ഇപ്പോള് കേരളത്തിന്റെ ഉത്ഖണ്ഠകള് പങ്കു വയ്ക്കാന് ആരംഭിച്ചു. അതിന്റെ ലക്ഷണമാണ്, അടുത്തിടെ സുപ്രീം കോടതി ഈ വിഷയം ഭരണഘടന ബഞ്ചിന്റെ തീരുമാനത്തിനു വിട്ടത്. പക്ഷെ കേരളത്തിലെ മുഖ്യധാരാ മാദ്ധ്യമങ്ങള് മിക്കതും വി എസിന്റെ പങ്ക് തമസ്കരിച്ചു. ചിലരൊക്കെ കേരളത്തിനു വേണ്ടി ഒരു വക്കീല് ഹജരാകാത്തതിനാണു പ്രാധാന്യം നല്കിയതും. വി എസ് എന്ന വ്യക്തിയുടെ നിശ്ചയ ധാര്ഡ്ഡ്യം മാത്രമാണ്, കാര്യങ്ങള് ഇവിടെ വരെ എത്തിച്ചത്.
മുല്ലപ്പെരിയാര് അണക്കെട്ട് 1886 ല് നിര്മ്മിച്ചതാണ്. മഡ്രാസ് പ്രസിഡന്സി ഭരിച്ചിരുന്ന ബ്രിട്ടീഷ്കാര് തിരുവിതാം കൂര് മഹാരാജാവിനെ ഭീഷണിയിലൂടെ നിര്ബന്ധിച്ച് 999 വര്ഷത്തേക്ക് പാട്ടത്തിനെടുത്ത സ്ഥലത്താണീ അണക്കെട്ട് നിര്മ്മിച്ചത്. 1864 ലാണ്, ഈ അണക്കെട്ടിന്റെ രൂപരേഖ തിരുവിതാംകൂര് മഹാരാജാവ് വിശാഖം തിരുനാളിനു സമര്പ്പിച്ചത്. തിരുവിതാംകൂറിന്റെ താല്പ്പര്യത്തിനു ഹാനികരമാണെന്നു കണ്ട് നീണ്ട 22 വര്ഷക്കാലം അദ്ദേഹം അതിനെ എതിര്ത്തു. അതില് കൂടുതല് അദ്ദേഹത്തിനു പിടിച്ചു നില്ക്കാനായില്ല. അവസാനം അദ്ദേഹത്തിനു വഴങ്ങേണ്ടി വന്നു.
എന്റെ രക്തം കൊണ്ടാണു ഞാനിതില് ഒപ്പിടുന്നത് എന്നു പറഞ്ഞാണദ്ദേഹം ആ കരാറില് ഒപ്പിട്ടത്. തമിഴ്നാട്ടിലെ ചില ജില്ലകളില് ജലസേചനത്തിനു വേണ്ടിയായിരുന്നു അത്. ഏക്കറിന്, 5 രൂപ എന്ന തുച്ഛമായ സംഖ്യായിരുന്നു പാട്ടമായി നിശ്ചയിച്ചത്.
1932 ല് ഈ വെള്ളത്തില് നിന്നും വൈദ്യുതി ഉത്പദിപ്പിക്കണമെന്ന നിര്ദ്ദേശം മഡ്രാസ് സര്ക്കാര് മുന്നോട്ടു വച്ചു. പക്ഷെ തിരുവിതാം കൂര് എതിര്ത്തതു കൊണ്ട് അത് ആര്ബിട്രേഷനു വിട്ടു. അവിടെ തിരുവിതാംകൂറിന്റെ ഭാഗം വാദിച്ചത് അന്ന് അറ്റോര്ണി ജെനറലായിരുന്ന സി പി രാമസ്വാമി അയ്യര് ആയിരുന്നു. പിന്നീട് അമ്പയറുടെ തീരുമാനത്തിനു വിട്ട ആ കേസില് തിരുവിതാം കൂറിനു വേണ്ടി ശക്തിയുക്തം വദിക്കുകയും ജയിക്കുകയും ചെയ്തു ഈ തമിഴ് നാട്ടുകാരന്. പിന്നീട് തിരുവിതാംകൂര് ദിവാനായ ഇദ്ദേഹത്തിനു തിരുവിതാം കൂറിനോടുണ്ടായിരുന്ന പ്രതിബദ്ധത പിന്നീട് കേരളത്തില് നിന്നും എം പിമാരായും മന്ത്രിമാരായും ഡെല്ഹിയില് സുഖവാസത്തിനു പോയ ആര്ക്കും ഉണ്ടായിട്ടില്ല എന്നത് വേദനാജനകമായ വസ്തുതയാണ്.
ഇന്ഡ്യ സ്വാതന്ത്രയായതിനു ശേഷം തമിഴ് നാട് വെള്ളം കൊണ്ടു പോകുന്നത് തുടര്ന്നു. അതു മാത്രമല്ല കരാറിലെ പ്രധാന വ്യവസ്ഥ ലംഘിച്ച്, 1959 മുതല് ഈ വെള്ളത്തില് നിന്നും അവര് വൈദ്യുതി ഉത്പ്പാതിപ്പിച്ച് കൂടുതല് പണമുണ്ടാക്കി. ബ്രിട്ടീഷ് സര്ക്കാരിന്റെ കരാറുകളെല്ലാം കേന്ദ്ര സര്ക്കാരില് നിഷിപ്തമാക്കിയപ്പോഴും ഈ കരാര് മാത്രം തമിഴ് നാടിന്റെ കാര്യസ്തതയില് വിട്ടു കൊടുത്തു. അവിടെ തുടങ്ങി തമിഴ് നാടിന്റെ ധാര്ഷ്ട്യം.
1970 ല് കേരളവും തമിഴ് നാടും ചേര്ന്ന് ഈ കരാര്
പുതുക്കിയെന്നത് അതിലേറേ ആശ്ചര്യജനകമാണ്. ഈ അണക്കെട്ടിന്റെ പ്രായമോ ബലമോ തമിഴ് നാടിന്റെ അത്യാഗ്രഹമോ കണക്കിലെടുക്കാതെ കേരള സര്ക്കാര് അത് യതൊരു വിധ ചര്ച്ചയോ അന്വേഷണമോ ശാസ്ത്രീയ വിലയിരുത്തലോ കൂടാതെ
പുതുക്കി തമിഴ് നാടിന്റെ അന്യായമായ അവകാശങ്ങള് അംഗീകരിച്ചു കൊടുത്തു. കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല മുഖ്യമന്ത്രി എന്നു ചിലരൊക്കെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന സി അച്ചുതമേനോനായിരുന്നു അന്ന് ഭരണ സാരഥി.
കുമ്മായം കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഈ അണക്കെട്ടില് 1979 ല് വിള്ളലുകള് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോള് മാത്രമാണ്, കേരളത്തിന്റെ കണ്ണു തുറന്നത്. അന്ന് കേന്ദ്രത്തില് നിന്നയച്ച ഒരു കമ്മീഷന് നടത്തിയ പഠനത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തില് അണക്കെട്ടിലെ വെള്ളത്തിന്റെ ലെവല് 136 അടി ആക്കി കുറയ്ക്കാന് ശുപാര്ശ ചെയ്തു. അറ്റകുറ്റപ്പണികള് നടത്തി അണക്കെട്ടിനു ബലം വരുത്തിയ ശേഷം ഉയരം പരമാവധി 152 അടിയായി ഉയര്ത്താമെന്നും അവര് പറഞ്ഞു.
അണക്കെട്ടിലെ വെള്ളം 136 അടിയായി കുറച്ചതുകൊണ്ട് 1980നും 2000 ത്തിനുമിടയില് തമിഴ് നാടിന്, 40000 കോടി നഷ്ടമുണ്ടായി എന്നതാണു തമിഴ്നാടിന്റെ വാദം. അത് ഭാഗികമായി ശരിയാണെങ്കില് പോലും കേരളത്തിനര്ഹതപ്പെട്ട വെള്ളം കൊണ്ട് തമിഴ് നാടുണ്ടാക്കുന്ന കൊള്ള ലാഭം എത്രയാണെന്നൂഹിക്കാന് പറ്റും.
തമിഴ് നാട് വെള്ളത്തിന്റെ ലെവല് ഉയര്ത്താനായി പരിശ്രമം പിന്നെയും തുടര്ന്നു. 2000 ലാണ്, കേരളം ബ്രിട്ടീഷുകാര് ഉണ്ടാക്കിയ പാട്ടക്കരാറിന്റെ നിയമപരമായ നില നില്പ്പിനേപ്പറ്റി സംശയിച്ചു തുടങ്ങിയത്. അന്നുമുതല് ഇക്കാര്യത്തില് കൂടുതല് ശ്രദ്ധ ചെലുത്താനും ആരംഭിച്ചു.
വി എസ് അച്യുതാനന്ദന് പ്രതിപക്ഷ നേതാവായപ്പോള് മറ്റു പല വിഷയങ്ങളും പോലെ അദ്ദേഹം ആത്മാര്ത്ഥമായി ഈ വിഷയത്തിലും ഇടപെട്ടു.
തമിഴ് നാട് ഈ വിഷയത്തെ വൈകാരികമായി മാത്രമേ സമീപിച്ചുള്ളു. തമിഴ് നാട്ടിലെന്നും വരള്ച്ചയായിരുന്നു. കേരളത്തിലെ വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് അവര് വരണ്ട പ്രദേശങ്ങളൊക്കെ ഫല ഭൂയിഷ്ടമാക്കി. പക്ഷെ കേരളത്തിലെ ജനങ്ങളുടെ സുരക്ഷിതത്വം അവര് ഒരിക്കല് പോലും കാര്യമാക്കിയില്ല. പുതിയ ഒരണക്കെട്ടു നിര്മ്മിച്ച് തുടര്ച്ചയായി വെള്ളം നല്കാമെന്നു പറഞ്ഞിട്ടും അവര് അതിനു സമ്മതിക്കുന്നില്ല.
2001ല് തമിഴ് നാട് സുപ്രീം കോടതിയെ സമീപിച്ചു. അന്ന് സുപ്രീം കോടതി കേന്ദ്ര സര്ക്കാരിനോട് ഇക്കാര്യത്തില് മധ്യസ്ഥത വഹിക്കാന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. അന്നു ഭരിച്ചിരുന്നത് എന് ഡി എ ആയിരുന്നു. തമിഴ് നാട്ടിലെ ഭരണകക്ഷിയായിരുന്ന ഡി എം കെ കേന്ദ്ര സര്ക്കാരില് അംഗവും. അന്നു എന് ഡി എ നിയമിച്ച ടെക്നിക്കല് കമ്മിറ്റി സമ്മര്ദ്ദഫലമായി തമിഴ് നാടിനനുകൂലമായ ഒരു നിലപാടെടുത്തു. 2001ല് ആ കമ്മിറ്റി നാടിനനുകൂലമായി അണക്കെട്ടിന്റെ ഉയരം കൂട്ടാമെന്ന ഒരു റിപ്പോര്ട്ടും സമര്പ്പിച്ചു.
ഈ വിധി കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രീയക്കാരെ അസാധാരണമാം വിധം ഒരുമിപ്പിച്ചു. ഇക്കാര്യം ചര്ച്ച ചെയ്യാന് കേരള അസംബ്ളിയുടെ ഒരു പ്രത്യേക സമ്മേളനം നടത്താനും തീരുമാനിച്ചു. ആ സമ്മേളനത്തില് കേരളത്തിലെ അണക്കെട്ടു സുരക്ഷയേ സംബന്ധിച്ച് ഒരു നിയമം കേരള നിയമസഭ പാസാക്കി. അന്നു പാസാക്കിയ നിയമം അസാധുവാക്കണമെന്ന് തമിഴ് നാട് സുപ്രീം കോടതിയില് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
ഇതിനിടയില് കേന്ദ്ര വനം വകുപ്പ് പുതിയ അണക്കെട്ടിനുള്ള സര്വ്വേ നടത്താന് കേരളത്തിനനുമതി നല്കി. ആവേശം മുതലെടുക്കാനായി ജയലളിതയും രംഗത്തിറങ്ങി. അവര് പറഞ്ഞു,
കേരളം മുല്ലപ്പെരിയാറില് അണ കെട്ടുന്നത് ചൈന ബ്രഹ്മപുത്രയില് അണകെട്ടുന്നതിനു തുല്യമാണ്. ചൈന അണകെട്ടുന്നതിനെ എതിര്ക്കാന് ഇന്ഡ്യക്ക് അവകാശമുള്ളതുപോലെ തമിഴ് നാടിനും മുല്ലപ്പെരിയാറില് അണക്കെട്ടുന്നത് എതിര്ക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. അതിന്റെ വെളിച്ചത്തില് കരുണാനിധി കേന്ദ്ര സര്ക്കാരിനുള്ള പിന്തുണ പിന്വലിക്കണം.
തമിഴ് നാട് നല്കിയ കേസില് സുപ്രീം കോടതി അവരുടെ അവശ്യം നിരാകരിച്ചു എന്നു മാത്രമല്ല, പുതിയ അണക്കെട്ടു നിര്മ്മിക്കാനാവശ്യമായ സര്വേ കേരളത്തിനു നടത്താമെന്നും വിധിച്ചു. കേരളത്തിന്റെ സുരക്ഷയെക്കുറിച്ചുള്ള ഉത്ഖണ്ഠ സുപ്രീം കോടതിക്ക് ശരിയായ അര്ത്ഥത്തില് ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടു.
ഭരണഘടന ബഞ്ചിന്റെ പരിഗണനക്ക് സമര്പ്പിക്കേണ്ട വിഷയങ്ങളില് പ്രധാനപ്പെട്ടത് മൂന്നു വിഷയങ്ങളായിരിക്കണം.
1. കാലഹരണപ്പെട്ട അണക്കെട്ടിനു പകരം പുതിയ അണക്കെട്ടു പണിയുക.
2. 999 വര്ഷത്തേക്കുള്ള പാട്ട വ്യവസ്ഥ എടുത്തുമാറ്റുക. ഇത്ര നീണ്ടകാലത്തേക്ക് പാട്ടത്തിനു നല്കുന്ന വ്യവസ്ഥ, ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിനു യോജിച്ചതല്ല. ഇന്ഡ്യന് Civil Procedure Code ലെ Act 14 പ്രകാരം പരിധിയില്ലാത്ത കരാറുകള് നില നില്ക്കുന്നതല്ല.
3.മറ്റൊന്നു തുച്ഛമായ പാട്ട സംഘ്യയാണ്. ആധുനിക കാലത്തിനു യോജിച്ച പാട്ട സംഘ്യ ഏര്പ്പെടുത്തുക.